30-12-06

GEEF ME IN ROOSJE , O ROOSJE ...

Wintertocht

Watewystappers Tielt

29 december 2006

 

Een ijskoude wind en helderblauwe hemel bracht er ons nog een laatste maal toe, om onze beentjes te strekken tijdens de Wintertocht van de Watewystappers Tielt.

Het agrarische en verstilde dorp Kanegem zou vandaag het decor gaan vormen van een heuse wintertocht door het Molenland. Meteen waren we verloren voor de pracht van dit kleine bloemendorpje en tevens geboortedorp van Kardinaal Danneels en Flandrien Briek Schotte , toen we onze wagen parkeerden in de nabijheid van de prachtige ‘kathedraal van te lande ‘.

Het was in het zog van deze neo-barokke Sint Bavokerk dat we de start troffen van deze wintertocht , waar na de officiële inschrijvingsformaliteiten we meteen het weidse achterland van Kanegem introkken . Rustige verharde weggetjes slingerden zich op een mooie manier door het winterlandschap in de richting van de Oosthoek. Hier en daar opgevuld door enkele historische hoeves sierlijk omgeven door kale knotwilgen en overvolle beekgrachten. Iets verder toont de Mevrouwmolen uit 1844 aan , dat deze streek gekarakteriseerd wordt door zijn vele windmolens. Deze stellingmolen met 5 verdiepingen (beschermd sinds 1974) werd door de heren van Hames op de gronden van hun heerlijkheid gebouwd halfweg de 17e eeuw. Na het overlijden van de heer had mevrouw de douairière van Hames een tijdlang de goederen van haar overleden man in beheer, waardoor de molen “Mevrouwmolen” genoemd werd. Het is een korenwindmolen met drie koppels stenen en 5 verdiepingen : de benedenverdieping, waar vroeger de olieslagerij was ; de meelzolder, waar het gemalen graan opgevangen wordt ; de steenzolder of maalzolder, waar de maalstenen staan ; de luizolder, tot waar de zakken graan via de lui worden opgetild en ten slotte de kapzolder. Zijn hoog uitstekende wieken dragen zowaar bij tot het aantrekkelijke landschapsbeeld , als we onze stappen verder zetten onder een rijkelijk winterzonnetje .

De verharde wegen zouden ons hierna nog een tijdje vergezellen tot op het grondgebied van Aarsele , waar enkele sappige graswegels tussen de braakliggende velden ons uiteindelijk afzetten in het ontmoetingcentrum van Aarsele voor een rust. Een kaarsrecht , maar best leuk pad zou ons nu kilometers laten meegolven tussen het glooiende winterse landschap van deze zand- & zandleemstreek. Aan de skyline ontwaren we steevast de behuizing van Europastad Tielt , terwijl de bijzondere pittoreske kerktoren van Kanegem sierlijk het landschap domineert en nooit veraf blijkt.

Het is tenslotte een oud kapelletje stevig omarmd door twee oude linden , die ons terug de weg aanduid van Kanegem dorp. En meteen valt ons op waarom dit dorpje enorme faam geniet omwille van zijn bloemenpracht. Eind december en hier en daar priemt nog een geurig roosje. Wat moet dit dan zijn als hier jaarlijks tienduizend rozenstruiken bloeien en evenveel geraniums de gevels sieren ?

Ondertussen hebben we terug het dorpscentrum dat nog in een sierlijk bedje van kasseien ligt bereikt en breien we met een laatste zicht op de pittoreske Sint Bavokerk en de beeltenis van Flandrien ‘ Briek Schotte ‘ een geslaagd einde aan ons wandelseizoen 2006.

 

Ga tevens een kijkje nemen naar de uitgebreide fotoreportage , door op de foto klikken.

 

   IMG_8155


    

 

14:43 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-12-06

NIEUWJAARS & WANDELBRIEF

De laatste dagen van 2006 zijn in het verschiet . En het is net alsof Nieuwjaar 2006 nog maar pas achter de rug is … de dagen , de weken , de maanden gaan blijkbaar vlugger vooruit zonder dat we het effectief gaan beseffen.

 

2006 ligt bijna achter de rug  en veelal is het een tijd om eens terug te blikken op het afgelopen wandeljaar.  Voor de toebakstapper was het dan ook een bewogen jaar , een jaar met ups en downs , met tranen van verdriet woede , maar ook met tranen van geluk …

 

Ik herinner me nog de woorden eind 2005 , alwaar  de Toebakstapper het wandelen had herontdekt. Zodanig zelf dat het een klein beetje zijn levensideaal was geworden , hij terug vreugde vond in het wandelen , hij plezier vond in het schrijven van zijn wandelavonturen en het maken van zijn fotoreportages …  en heimelijk hoopte in 2006 dezelfde weg op te varen in het belang van ons wandelaars en wandelclubs.

 

De wandelsport  was immers door Bloso  uitgekozen tot sporttak in de kijker voor 2006. Er zouden grote wandelevenementen plaatsvinden en wijzelf hadden ergens grote voornemens , zelfs vernieuwende ideeën om onze geliefkoosde recreatiesport die nieuwe stimulans te geven zoals bepaalde wandelfederaties het zo goed kunnen omschrijven als ‘ stilstaan is achteruitgaan ‘ …   Maar vandaag bijna eind 2006 zijn we slechts een illusie rijker : verschillende samenkomsten, zelfs intense beloftes  en herhaalde pogingen tot de verhoopte samenwerking met een wandelfederatie is door allerlei redenen heden ten dage nergens op uitgedraaid , laten we zelf zeggen op een heel laag pitje   , zodat we de slogan waarschijnlijk letterlijk moesten gaan interpreteren !!!

 

De vernieuwing is er in mijn ogen vandaag nog steeds niet ,  de wandelsport dat naar mijn insziens toch openstaat voor elkeen , blijft wellicht nog steeds en enkel grotendeels weggelegd voor de (en met alle respect) gepensioneerden en derde leeftijd.  Ook laatst nog tijdens de feestbijeenkomst van de wandelclub waartoe we zijn aangesloten , viel me op dat deze categorie van mensen wellicht 80 – 85 % van de leden uitmaakten.  Op vele wandeltochten moeten we vaststellen dat de vrijwillige medewerkers ook grotendeels tot deze categorie gaan behoren. Deze categorie mensen heeft uiteraard meer tijd dan de werkende klasse en wandelen blijft nu eenmaal een sociale aangelegenheid alwaar een goedendag alhier en aldaar steeds wordt geapprecieerd.    Alleen blijft de vraag , waar zal dit binnen 10 misschien zelfs 5 jaar eindigen ???  Geen clubs of wandeltochten meer !!!

 

Dat er zogenaamd geen interesse is voor de recreatieve wandelsport door twintigers of dertigers kan ik mij maar moeilijk gaan voorstellen … ze bestaat zei het momenteel miniem en dit zal wellicht liggen aan ‘ het stilstaan is achteruitgaan ‘ waarbij wandeltochten al 30 jaar lang op hetzelfde stramien blijven draaien zonder durf voor vernieuwing.

Wij zijn heden ten dagen in een maatschappij terecht gekomen van meer vrije tijd , een tijd die mensen van mijn leeftijd samen en met het gezin willen benuttigen : sporten , reizen , toneel , muziekoptreden , cultuurbezoekje etc etc  en dat het ‘ wandelen ‘ daar absoluut ook kan in passen ben ik absoluut zeker …   Alleen is de kwestie , hoe men het aanpakt en zich de vraag gaat stellen wat zoeken dertigers , twintigers en veertigers …

 

Maar soit , wat doet uiteraard mijn mening tussen die duizenden stappers die wekelijks op pad gaan ertoe.  Op wandelgebied was 2006 voor de Toebakstapper  een matig wandelseizoen.  Diverse omstandigheden hebben ertoe geleid dat voornamelijk de laatste vier , vijf maanden eerder een sabbatwandeljaar werden.  Blessures bij Tine , weerhielden ons veelal van het wandelpeloton en dit zal wellicht voorlopig nog een tijdje zo doorgaan.  Hier en daar probeerde de Toebakstapper toch nog een organisatie in het wandeljargon mee te pikken.  Waarbij ook nu weer diende vastgesteld dat de avontuurlijke wandelorganisaties in Wallonië onze voorkeur zullen blijven genieten. We herinneren ons de memorabele tochten in Dinant en Vencimont , maar bovenal de kameraadschap , de ambiance , de omlopen van de Vierdaagse van de Mesa.  Terwijl in Vlaanderen de voorkeur blijft uitgaan naar de wondermooie Vlaamse Ardennen met enkele schitterende klassiekers als de Sloebertocht of de Adriaan Brouwerstocht.  Momenten van geluk die te allen tijde in ons geheugen zullen gegrift worden.

 

En dan blijft er nog een woordje omtrent onze medewerking aan het wandelportaal www.wandelmee.be .  Met onverdroten inzet hebben wij gedurende een gans jaar proberen het reilen en zeilen van de wandelsport aan wandelend en internetend Vlaanderen willen mee de delen. www.wandelmee.be blijft tot op vandaag waarschijnlijk de meest complete site over wandelen met dagelijkse updates.  Weliswaar dienen wij ook toe te geven dat we niet steeds kunnen leven omtrent het “ hoe en wat  “ op dit wandelportaal.  Er zijn in 2006 ongetwijfeld binnen wandelmee.be heel wat zaken voorgevallen (ups en downs) , die vandaag de dag resulteren in geruchten en waarheden die ook mij ter oren zijn gekomen.   Zelfs momenten van tranen en woede.

Nobody is perfect zou ik zeggen ,alleen moet men het durven inzien en ook resoltuur aanpakken voor het te laat is.   Tussen de gelijknamige wandelclub en het wandelportaal dient men te beseffen dat dit twee verschillende zaken zijn.  Het voornaamste is dat dit wandelportaal er nog steeds staat , STAAT dank zei de vele medewerkers , schrijvers , fotografen , de wandelclubs die hun medewerking verlenen etc etc etc …

En zoals ik het reeds aanhaalde in een schrijven naar de diverse AKTIVIA wandelverenigingen :  als god het belieft  zullen wij ook in 2007 trachten onverdroten ons werk verder te zetten , dit in het belang van de wandelsport in het algemeen , maar ook in uw belang als wandelvereniging en wandelaar op het wandelportaal bij uitstek www.wandelmee.be .  

 

2006 zullen we dan ook afsluiten zoals de meeste andere jaren , met een kerstdag van tafelen en feesten op oudejaarsavond die met sprankelend vocht wordt overgoten en waarbij eetfestijnen vanzelfsprekend bijhoren …

 

Vrienden ik wens u dan ook allen een allerbest 2007 toe , dat het een jaar moge worden zonder al te veel bekommernissen , een jaar met weinig of geen verdriet , een jaar van veel voorspoed , lachen en genieten , …  en vanzelfsprekend een jaar met veel wandelgenot ..

 

GELUKKIG NIEUWJAAR 2007

21:39 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

LILLE , CAPITALE DE FLANDRES

 

21:37 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-12-06

DE SMAAK VAN BIER ...

 

      De Smaak van bier , is het recente boek uit de hand van bierkenner Jef Van den Steen en chefkok Stefaan Coutteneye.  

               

                                   bier1

 

Liefhebbers van de Belgische bierkeuken weten al jaren de weg te vinden naar het sfeervolle restaurant 't Hommelhof in Watou , nabij Poperinge. De vele lovende reacties die Stefaan destijds mocht ontvangen voor zijn culinaire kunsten werd in 1999 bekroond met een boek ' De Bierkeuken van 't Hommelhof '. Sinds eind september 2006 hebben J Van den Steen en Stefaan Coutteneye hieraan een schitterend vervolg gebreid met " DE SMAAK VAN BIER

 

Ondertussen hebben wij ons een dergelijk exemplaar aangeschaft . In het boek zijn dan ook een dertigtal gerechten opgenomen , waarbij de bieren van Watou (Sint Bernardus en 't Kapittel van Vereecke) een voorname rol gaan betekenen. Tussen de gerechten door zijn tevens in het boek tips weergegeven omtrent bier als aperitief , bier als begeleider van gastronomie , kaas en bier ... de relatie tussen bier en chocolade , het schenken van bier etc etc

 

Het boek is alvast een leuke aanwinst voor al wie van koken en bier houdt... 

 

En wij nu alvast experimenteren en smullen maar !!!

 

Wie meer omtrent het culinaire restaurant wenst te weten van Stefaan Coutteneye kan terecht op www.hommelhof.be

 

20:50 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

" GANDA " oftewel GENT ANNO 2006 ...

GHENT BY NIGHT

FLORASTAPPERS GENT

9 december 2006

 

 Het was geleden van de tijd dat de Provinciale Commissie Oost-Vlaanderen instond voor de inrichting van Gent by Night , dat we nog eens de Arteveldestad ‘ Gent ‘ al wandelend hadden aangedaan. Ondertussen hebben de Florastappers reeds vele jaren terug de organisatie op zich genomen en was het hoogtijd met het zicht op het jaareinde nog eens deel te nemen aan een ware stadstocht.

We vonden het dan ook de geschikte gelegenheid , want wanneer de kerstverlichting door de stadsstraten weerspiegelt straalt dit steeds een extra vleugje sfeer en romantiek uit. Vanuit de ruime campus Rabot , dicht aanleunend tegen het Gentse stadscentrum , mochten we deze historische stadswandeling aanvatten.

Via enkele nauwe donkere steegjes werden we iets verderop opgevangen in de vertedering van een heel aparte wereld van het kleine voormalig Sint Elisabeth begijnhof. Meteen vormde dit in 1240 opgericht begijnhof een eerste oase van rust in het hartje van de stad. Middenin treft men in Huize Sint Juliana , het museum van het Groot-Begijnhof.

Voorlopig bleven de schitterende getuigen van het historische Gent nog veraf , toen de Leie , Gent middendoor snijdend , ons nu verder op sleeptouw nam in de richting van de Sint Michielskerk en we zodoende in de drukte van de winkelstraten verzeilden. De Veldstraat peulde uit van kooplustigen op zoek naar het ideale eindejaarsgeschenk voor partner of vriend. Wij zelf stelden ons tevreden met het vluchtig afdweilen van de diverse kleurige vitrines . Via de kouter bleven we de buitenrand volgen , de Vlaamse Opera met een immense verlichte rozenkrans wist menig te imponeren , toen warempel ook Gent blijkbaar zijn bultige knobbels kent. Op een rustige manier zorgde de Sint Kwintensberg ervoor dat we ons voor een eerste keer konden richten op de drie bekende torens van Gent , die zich aan de skyline weerspiegelden.

Het Sint-Pietersplein met in zijn zog de glinsterende Onze Lieve Vrouwekerk en barokke Sint-Pietersabdij was ons volgend beschermd monument die voor de voeten werd geschoven. En hierna trokken de Florastappers meteen ook de andere kaart , toen deze stadswandeling een groener accent kreeg met het pittoreske Muinkpark en de sereniteit van het Koning Albertpark. Het statige ruiterbeeld van Koning Albert liet ons zo uitdeinen in de omgeving van de Zuid en het Sint-Annapark. Waarna het beruchte Werregarenstraatje met zijn stinkende kattepis en hondepoep doch ook kunstige graffiti voorgeleide deed naar enkele steegjes met een wel echt aparte sfeer. Want vanaf nu mochten we onze oogjes een tijdlang al of niet tegoed doen aan de keuring van enkele buitenlandse vitrinedames.,

Ondertussen halverwege wachtte ons iets verder een ruime rust , waarna we terug mochten afdwalen langs de boorden van de Leie en de Visserijvaart . Vanop de Vooruitkaai en tussen de donkere contouren van een schitterende sterrenhemel, verkregen we een enig beeld op de verende verlichte bootjes en de kleurig verlichte Sint Baafs. Daar alwaar Gent ontstond , toen éné Sint-Amandus in de eerste helft van de zevende eeuw op de samenvloeiing van Schelde en Leie een kerk en abdij bouwde die bekend stond als de ‘ Ganda ‘.

Nu pas zette de historische stad Gent al zijn registers open , vooreerst met de St-Jacobs en wat later met de Sint Baafskathedraal , de Sint Niklaaskerk , prachtige patriciërswoningen en de verlichte belforttoren. Allen schitterende getuigen van een roemrijk verleden , prachtig badend in het licht van de kerstversiering en een sfeervolle kerstmarkt.

Via de overdekte ijspiste bogen we verder af van het centrum , waarbij een laatste glimp op een resem verlichte blikvangers die de donkere hemel afbakende niet kon ontbreken. De Graslei voerde ons hierna naar de Groentenmarkt. Meteen viel ons oog op de ingetogenheid van het schattige Galgenhuisje (het oudste en kleinste caféetje van Gent) doch ook de middeleeuwse overdekte vleeshalle , met gildenhuis en slagerskapel ( het Groot Vleeshuis). Tegen de zuidgevel leunen er de penshuizekes (1542), daar alwaar de arme mensen de beulingen van de geslachte dieren konden kopen .

Hierna zorgden wat donkere en grimmige steegjes ervoor dat we verder afweken van het bruisende Gentse stadsleven , en zo belandden aan het grimmige Gravensteen. In 1180 gebouwd door Filips van Elzas , blijkt duidelijk dat deze burcht een indrukwekkend symbool van macht moet zijn geweest tijdens de Middeleeuwen.

Meteen hadden we het stukje Gentse historie voor onze rekening genomen en zorgde de zogenaamde Rabot of de drie torrekens , het enige overblijfsel van het grootse stadsomwalling ervoor feilloos een einde te borrelen aan deze heerlijke display van Gents mooiste plekjes.

 

Ga tevens een kijkje nemen naar de bijhorende fotoreportage , door op de foto te klikken

 

              IMG_7928

 


20:34 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

IN DE SPOREN VAN OMER WATTEZ ...

4° Sint Pieterstochten

't Klavertje Vier Oudenaarde

25 november 2006

 

In het hart der Vlaamse Ardennen trakteert een dorpje zich op idyllische valleitjes en mijlenverre panorama’s. Veel belovende woorden om vandaag immers afspraak te maken in Schorisse-Maarkedal , alwaar aan de voet van het laatgotisch en classicistische Sint-Pieterskerkje de mannen en vrouwen van ’t Klavertje Vier Oudenaarde reeds voor de vierde maal hun Sint-Pieterstocht hielden.

Meteen werden we dan ook overvallen door de weidsheid , het groen en de rust van de Vlaamse Ardennen wanneer we onze zaterdagse wandeluitstap aanvatten via het plaatselijke Omer Wattez-wandelpad. Het werd ons meteen duidelijk waarom Omer Wattez , die hier in Schorisse geboren werd in 1857 aan deze glooiende streek de naam Vlaemsche Ardennen meegaf. Via smalle , fraai slingerende asfaltwegjes doken we meteen op een prachtige manier in de windstille , open vlakte van een sterk golvend landschap met onophoudende wisselende panorama.

Op zoek naar een eerste strookje avontuur , hadden we het gevoel werkelijk in een niemandsland te stappen en de stilte die er heerste was bijna onwezenlijk toen de flanken van de welgekende Foreerst zich aanmeldden en ons de richting uitstuurden van Sint-Maria-Horebeke. We bleven vooralsnog gelukkig gespaard van het ruige klimwerk, zo typerend aan de beelden van de wielerklassieker der Ronde van Vlaanderen.

Doch iets verder was het van dat , voor ons doemde een sublieme onverharde wegel op , die zich smal en bochtig tussen de deinende akkers en weiden boorde om ons finaal af te zetten op de top van de Steenberg. De daaropvolgende duik gaf ons hierna terug een voorsmaakje van de heerlijke panorama’s , waarop we de ganse dag zouden getrakteerd worden. Een tijdlang volgden we nu een open plateau van het Perreveld met in zijn zog de schaduwrand van het natuurreservaat ’t Burreken. Tot pardoes een antiek vettig eenmanspad ons terug de dieperik injoeg en ons liet genieten van een uitmuntend golvend groen decor alwaar hier en daar een helderwit boerenhof was neergepoot.

Heel eventjes mochten we nu flirten met de grens van het kasseiendorp Zegelsem , waarna we met een strakke wind pal op kop en dreigende onweerswolken , de Ganzenberg mochten gaan verteren. Een gedegen strookje asfalt zette ons hierna terug keurig af in de richting van Schorisse alwaar we in zaal De Wante een eerste maal mochten rusten. Tot dan toe was het nog redelijk droog gebleven , maar terwijl we aan onze heerlijke tas soep bezig waren , kwam een nieuwe bui opzetten.

Weinig bemoedigend allemaal , temeer ook de volgende lus in de richting van Maarke-Kerkem ons grotendeels over brede beton- en asfaltwegen stuurde. We rukten nu op naar de gevreesde Varentberg , maar net ervoor wezen de pijltjes de andere richting uit en moesten we ons tevreden stellen met enkele uitlopers van de Maarkebeekvallei en de Boigneberg. Zodat het idee om de pracht van de Vlaamse Ardennen nog eens extra in de verf te zetten via wat potig werk voorlopig terug werd opgeborgen. Het was tenslotte een leuk bosdoorsteekje en de Maarkebeek zelf die ons lieten uitdeinen in het pittoreske kerkdorpje van Maarke voor een tweede rust.

Hierna volgden we terug onze weg tussen de plooien van het heuvelende landschap , rechts van ons in de verte vulde de bult van de Varent en het geklasseerde Sint Vincentiuskapelletje uit de 12de eeuw ons gezichtsveld. We scheerden weer verder in de verademing van open golvende landschappen , waarna we eventjes een zijdelings blik konden werpen op het kerkje van Kerkem. Het lapje verademend groen van de Markette en het Leideveld dat we nu zouden volgden wees ons tenslotte terug de richting uit van Schorisse , alwaar een stukje onverhard ons een allerlaatste beklimming moest bezorgen alvorens terug te thuishaven van Omer Wattez te bereiken na een al bij al weinig onthullend en fantasieloos tweede gedeelte.

 

Gaat U tevens een kijkje nemen , naar de bijhorende fotoreportage , door gewoon op de foto te klikken

 

        IMG_7886

 

20:29 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |