09-01-07

GAAN NIEUWJAREN BIJ ' HINTEN DE MOKKER "

Rooie Neuzentocht

Motestappers Koekelare

6 januari 2007

 

Na de drukke eindejaarsperiode , was het hoogtijd om nog eens buiten te komen en een wandeling in Vlaanderenland mee te pikken. Onder een druilerig wandelweertje begaven we ons naar ‘ De Mokker ‘ een deelgemeente van Koekelare , alwaar sinds mensenheugenis ‘ Hinten de Mokker ‘ er bekend staat als een rover en een schavuit die de streek onveilig maakte.

We zouden er deelnemen aan de ‘ Koude Neuzentocht ‘ van de Motestappers . Alleen was er van koude neuzen niet onmiddellijk sprake met dergelijke wandeltemperaturen , alleen zo af en toe een natte regendruppel die pardoes onze neus kwam bekladden moest ervoor doorgaan.

Meteen mocht de langste afstand er alleen voor opdraven toen een stevig aangestampt natuurpad ons naar wat landelijkere oorden stuurde en de vele rustige en gezellige kerkwegeltjes van ‘ La Vendée ‘ ons een mooi zicht gunden op de braakliggende winterse akkers en drassige weiden. Het waren dan ook via diezelfde onderhouden kerkwegels dat we terug het grondgebied van ‘ De Mokker ‘ onder onze voetzolen kregen geschoven en algauw het moderne kerkje ter ere van de Heilige Pastoor van Ars in het vizier kregen voor een eerste tussenstop in het zaaltje alwaar we de tocht daarnet waren begonnen.

De tweede lus mochten we aanvatten via een trits dorpswegels die ons netjes omheen de kleine leefkern van De Mokker brachten. Waarna een kanjer van een smeuïg karrenspoor dwars door de erf van een boerderij ons liet afzwenken in de richting van de groenrijke Koekelaarse staatsbossen. Meteen de aanhef van een heerlijk stukje boswandelen langs statige dreven van Koekelaarse dennen en geurige humuslagen. Huppelend over enorme waterplassen en vettige bospaden zochten we op een schitterende manier tussen de bomen door onze weg. Uiteindelijk bracht een natuurpad ons langs de bosrand door in de uitgelatenheid van een vredig en rustig landschap , hier en daar nog warempel kleurig gevuld met een fleurig koolzaadveld.

Hierna moesten we het een tijdje met beton en asfalt stellen toen we duidelijk oprukten in de richting van Koekelare zelf en tenslotte enkele aftandse kerkwegels ons afzetten aan een tweede rust om andermaal onze controlekaart te moeten bovenhalen. Een warme verse soep zou er ons terug boven op helpen, alvorens onze weg verder te zetten, waarbij we slechts heel spaarzaam nipten met de dorpskom van Koekelare en meteen op weg werden gezet voor een nieuwe wijde lus te velde. Een flinke poos zouden we nu de plaatselijke Kooklarenoeneroute volgen. Het pad dankt dan ook zijn naam aan de kerk van Koekelare , want ze was de eerste kerk in de regio met een torenuurwerk. Doch de wijzers en klokken van de kerk waren niet op elkaar afgestemd , zodat als de klok ‘s middags 12 uur sloeg , de grote wijzer al op vijf minuten over twaalf stond en het middagmaal dus steeds enkele minuten later plaats vond.

Ons middagmaal hadden we gelukkig al op , toen we via de Bisschopshoek konden genieten van de pastorale rust van enkele veldkapelletjes en de bevallige spiegeling van de Hovaeremolen aan de horizon. Een riante lus die ons uiteindelijk terug bracht naar ‘ het groene hart van het Houtland ‘ zoals Koekelare zich weleens durft noemen, alwaar ‘ de tram ‘ een aandenken aan een oude tramweg ons ingeleide bracht.

Na een laatste rust peddelen we verder in de richting van Bovekerke. En wat je in dit ‘ vlakke Houtland ‘ weliswaar niet voor mogelijk houdt, krijg je toch. Aan de donkere contouren van de skyline ontwaren we een ‘ berg ‘ , de Ruidenberg. Het gaat echter de andere kant op en we zwenken af voor een tweede strookje Koekelaarse Staatsbossen. We krijgen vettige bospaadjes voorgeschoteld die ons kriskras doorheen wat verspreid groen stuurden , terwijl het spaarzaam regenen was overgegaan in druilerig nat.

Gelukkig scheidden ons nog slechts enkele kilometers van de aankomst , een uitloopstukje die ons op een verfrissende manier terug bracht naar De Mokker en zijn overgebleven ‘ Fransmanshuisjes ‘. Ze stammen af van de tijd dat de seizoensarbeiders aan de kost kwamen in Frankrijk.

Tenslotte kwam de moderne kerk van het dorpje terug in het vizier en mochten we deze opener van het wandelseizoen 2007 afsluiten met een gratis aangeboden bekertje warme soep.

Juist, eens wat anders dan een rijkelijk geestesvocht !!!!

Neem tevens een kijkje naar de bijhorende fotoreportage , door op de foto te klikken

 

    IMG_8189

 

22:16 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.