09-01-07

IN DE BAN VAN SAINT-HONORE

Nieuwjaarstocht

Winkelse stappers

7 januari 2007

De eerste zondag na Nieuwjaar staat traditioneel de Nieuwjaarstocht van de Winkelse stappers in het verschiet. Meteen een reden om op het elan van Oudejaarsavond en Nieuwjaardag met het kusjesfestival door te gaan en alle stress van de voorbije nieuwjaarsfeesten voorgoed uit het lijf te kunnen wandelen.

En zoals het wandelaars betaamt past die ganse meute goed samen. Want nog maar net de ruime startzaal betreden, wisselen we vele Nieuwjaarskussen & wensen , een goede gezondheid en veel wandelgenot aan de bekenden toe. Zodat “ WE “ beslist goedgemutst en welgezind na enige tijd het nieuwe wandeljaar kunnen instappen en aan onze kleine wandelsortie beginnen. Inderdaad we , want na vele maanden van afwezigheid in het wandelcircuit , stapt Tinneke terug mee. Weliswaar kleinschalig en schoorvoetend , maar alle nieuwe begin is moeilijk.

Vanuit de huisbrouwerij Old Bailey in Sint-Eloois-Winkel vatten we dan ook gezwind de kleinste afstand aan. En meteen valt op dat het dorpje ergens verscholen in het midden van West-Vlaanderen al jaren, begin oktober de geschiedenis ingaat met haar befaamde straatpaardenkoersen. Een roestig monument wijst ons op het feit dat een paard zonder ruiter , nog steeds een paard is … doch een ruiter zonder paard alleen maar een mens .

Stof tot nadenken , wanneer we ons tussen de behuizing van een vredige woonwijk begeven en links van ons de hemel zich opeens met donkere wolken aftekent , die grillig een mozaïek van zwart en grijs met zich meegeven. Gelukkig bleef het droog en gaven iets later zelf enkele zon doorschenen wolken ons hoop , toen we doorheen uitgebreide landerijen zo effen als een biljarttafel van de Tuileboom ons ding mochten doen. We bevinden ons in de gekende groentestreek van Vlaanderen , zodat de geurige winterprei & koolplanten fors onze neusgaatjes kriebelen.

Met dit oppeppertje bereiken we algauw terug de dorpskern van Sint-Eloois-Winkel , alwaar het silhouet van de Sint-Elooiskerk zich sierlijk als een baken gedraagt boven de behuizing en menig kunstwerk van kunstenaar “ Tjok Dessauvage “ bedraagt tot de verfraaiing van het centrum. Ons oog valt zowaar op een opmerkelijk beeldje van een frivool figuurtje met ontblote bips en in beide handen een eet- & soeplepel : het kunstwerkje ‘ ’t Rijspoepke ‘ verwijst dan ook naar de spotnaam van de Winkelnaren .

In de schaduw van het kerkje wacht ons dan nog immers een rust , alwaar we door de Winkelse stappers worden vergast met een heerlijke tas warme soep. Blijkbaar echt het weekend van de soep ditmaal , maar we laten het ons welgesmaken. Er blijven nog een tweetal kilometers te gaan , doorspekt met enkele groene reepjes van een sociale woonwijk borrelen we voldaan een eind ons onze zondagse wandeluitstap.

Of toch bijna , want met huisbrouwerij Old Bailey als uitvalsbasis zou het een gemis zijn niet te proeven van hun plaatselijke streekbiertje. De Saint-Honoré blond , deed dan ook onze kaakjes blozen van genot en uitkijkend naar een nieuw wandelavontuur.

IMG_8202

 

22:23 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.