03-03-07

DANS LE PAYS DE LA DYLE ROMANE ... entre les ZOUAVES

Marche des Zouaves

Compagnons de la Dyle Romane

24 februari 2007

 

Le Roman Païs , le pays du Maca , la Vallée de la Basse Dyle : allen maken ze onderdeel uit van een bijzonder aantrekkelijk doch ongekend stukje Waals-Brabant. Een streek die net als onze hoofdstad kan buigen op een rijk historisch verleden en dat zich weerspiegelt in de talrijke hoogstandjes van kunst en architectuur.
De dorpjes als Genval , Rixensart , La Hulpe en ongetwijfeld het Waterloo waar Napoleon zijn onvergetelijk avontuur beleefde : zijn slechts enkele trekpleisters van deze bijzondere rijke streek.

We zijn vandaag te gast bij ‘ Les Compagnons de la Dyle Romane ‘ die er vanuit Limal hun ‘ Marche des Zouaves ‘ houden, genaamd naar de infanterietroepen die alhier streden onder leiding van Napoleon. Uit ervaring verheugden we ons reeds op de groene loper die zich voor ons zou uitrollen doorheen een prachtig heuvellend landschap , waarbij kleine dorpjes vaak doorsneden door drukke verkeersaders toch hun eigenheid wisten te behouden en alwaar uitgestrekte landerijen met typische Brabantse hoeven midden een weids landschap ons dan weer de inspiratie geven voor een stressloos bestaan na een drukke werkweek.

Limal , net over de taalgrens aanleunend tegen de Waals Brabantse hoofdplaats Wavre , is vooral bekend wegens zijn zeer fraaie Sint-Martinuskerk in barokstijl. Maar ons meeting-point deze ochtend was de Complexe Communale van waaruit we onze wandelescapade zouden aanvatten. Het dorpje beklemtoonde alvast direct zijn heuvelachtig karakter met een steile klim die ons uit de dorpskern moest brengen. Leuke groenrijke wegjes , brachten ons hierna binnenom in de buitenwijken van vele gegoede burgers die zich alhier een prachtige residentie hebben gepermitteerd in de groene rand rond Brussel. Zo bereikten we al heel gauw Rixensart , waar we in de plaatselijke petanqueclub onze eerste rust troffen. De tocht bleef vooralsnog nog wat op zijn lauweren wachten en daar waar de huizen even opzij weken , probeerden we dan toch maar eens neer te kijken op dat prachtig golvend landschap. Tot ter hoogte van de imposante ‘ ferme de Froidmont ‘ een steil pad ons de hoogte injoeg en een geïmproviseerde akkerdoorsteek ons eindelijk binnenleidde in een weidse , open vlakte met alom verblindende velden en de schittering van een hemels doch dreigend wolkendek.

Het zou ons brengen naar het minuscule gehucht Rofessart , alwaar we in de schaduw van het pittoreske Sint-Jozefskerkje onze tweede rust treffen. Kilometers lang dwaalden we nu door een winters landschap van ‘ le champs du Bois d’Aywiers ‘ over smeuïge veldpaden die soms schitterend holle paden werden met muren van ontluikend groen en alwaar hier en daar een fraai sereen bedehuisje het geheel flankeerde. Als de laagstaande zon , na een zoveelste fikse bui het eventjes toelaat vanonder ons paraplu te kruipen , konden we ver voor ons , grijze trosjes wandelaars zien opschuiven naar het petieterig Lasne-Chapelle St Lambert. Eennietig maar o zo schoon dorpje dat kan bogen op een schitterende dries , die een pittoresk 18de eeuw Sint-Gertrudekerkje en een trosje huisjes rond zich vergaarde. Een gladde bolle kasseiweg brengt ons tenslotte naar een bescheiden schooltje dat nog de sporen draagt van de voorbije carnavalviering voor een derde rust.

Van hieruit scheidden ons slechts enkele luttele kilometers naar het mondaine Lasne. Niet voor niks uitgeroepen als stad met de hoogste inkomens . We werpen vooreerst een bewonderend blik op het kasteel van Lasne dat hoog op zijn bult het hinterland domineert , tot we perplex komen te staan omtrent het dorpszicht van Lasne dat zich nu subliem in de laagte etaleert. Het dorp wordt dan ook nadrukkelijk gedomineerd door de toren van de St-Etiennekerk en de romp van een indrukwekkende Brabantse hoeve die reeds eeuwenlang een voorname rol speelde voor de machtige omliggende abdijen.

Heel eventjes moesten we nu wat openbare weg gedogen om zo geleidelijk aan naar het dorpscentrum van Lasne af te zakken en aldaar onze vierde rust op te zoeken. Tijd om de terugweg aan te vatten en van hieruit dreven enkele kasseiwegen en karrensporen ons weer in de verlatenheid van het landschap en de Lasnevallei . Tot alwaar we even verder, op zoek naar onze tweede passage in Chapelle St Lambert, zowaar botsen op een haaks kapelletje ter ere van Sint Jacobus van Compostella .

Het volgende stukje sneden we dan ook aan met een riskante doorsteek van schitterende puur-natuurlijke en vettige kerkwegels. Als volleerde equilibristen , nu eens wijdbeens , dan eens schoorvoetend , doken we een onverdroten stukje wandelplezier van ‘ Le sentier de la Huisière ‘ in. De unieke belevenis van kronkelende op- en neergaande paadjes tussen het winterse groen moet ons tenslotte terug heelhuids brengen nabij het kerkje van Rofessart , alwaar we ook hier een tweede maal mogen stempelen.

Nog 5 kilometer scheidden ons van de aankomst, en wie dacht dat na al dat wandelgeweld we nu wat tijd zouden hebben om te bezinken komt bedrogen uit. Een lange , beeldige wegel links van ons stuurt ons zo de lens geregende weide in , terwijl we rechts nog maar eens intens van het bekoorlijke groen van dit natuurlandschap kunnen genieten. De blubber van het pikzwarte wandelpad die we nu volgen nemen we er met een kwinkslag nog maar eventjes bij. Het brengt ons tenslotte voorbij het stationnetje van Profondsart , en de naam laat ons al niet veel goeds vermoeden. Profond , duid op diep. En ja hoor iets later mogen we gewoon de handrem opzetten als een verkeersbord ons 30% aanwijst en we zodoende langs een slingerende en glibberige kasseiweg de dieperik worden ingestuurd. Waarna een laatste dorpswegel ons tenslotte terugbrengt daar waar de tocht deze morgen begon in ‘ le Complexe Communale.

Waarbij een welverdiende blauwe Chimay , meteen zorgde voor een prachtige uitsmijter van deze bekoorlijke winterwandeling !




Stefaan Bailleur
 

 

11:25 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Heb je ontdekt via willekeurige skynetblogs Prachtig verslag!

Gepost door: gidsjoris | 23-03-07

De commentaren zijn gesloten.