17-06-07

Ondergedompeld in de " Ieperse buitengordel "

De Ieperse  buitengordel

Spiegelstappers Ieper

12 juni 2007

 

Ieper zal zich wellicht de dag van vandaag , bijna 90 jaar later nog steeds weerspiegelen aan de gruwelen die zich hier tijdens de Eerste Wereldoorlog hebben afgespeeld.  Menig monument , begraafplaats of musea lokt ieder jaar duizenden Britse toeristen naar de Ieperse kattenstad.  Maar wat velen echter niet weten is dat Ieper en omgeving , zich ook onderdompelt in een rijke natuurlijke verscheidenheid. 

Een reden te meer om er tijdens een midweekse namiddag deel te nemen aan de ‘ Ieperse buitengordel ‘ van wandelclub de Spiegelstappers en er te genieten van een schitterende wandeling langs de groene longen die de stad rijk is.

Het was een kaarsrechte fietsweg tussen Ieper en Zillebeke  , die ons op weg zette in het landschap waarbij een betoverend zicht op het fraaie torenwerk van Ieper onze volle aandacht schonk.  Het zou ons brengen nabij Zillebekevijver , waarbij enige tijd de grote waterplas ons metgezel zou vormen langs de gezapige onverharde wandelpaden en weelderig bloeiende oeverbermen. Op de waterspiegel vergaapten we ons aan een murw van wroetende futen , die naarstig hun verblijfje aan het opkalfateren waren. Of de merkwaardige aalscholver die steevast zalig profiteerde van het diepere water op zoek naar zijn volgende visprooi.  Waarna een statige kastanjedreef de rondgang compleet maakte en we ter hoogte van het gelijknamig restaurant & tearoom kopje onder mochten gaan in de pracht van de ‘ Verdronken Weiden ‘.

Verende graspaden slingerden zich door dit heerlijk ontwikkelingsgebied en drinkwaterspaarbekken. Het domein werd dan ook ingericht om overstromingen van de stad Ieper te vermijden , waarbij het geheel door de Groendienst van Ieper en de afdeling Natuur werd uitgebouwd tot een enig natuur- en vogelparadijs. Vanop de hoge dijkberm kregen we een enig zicht op deze groene biotoop en konden we vanuit een kijkhut ons naar hartenlust verstaren aan een overvloed van watervogels.  We vervolgden onze trek langs de bloemrijke hooilanden en het ogenschijnlijk ‘rommelig’ landschap alwaar schapen en runderen grazen tot aan een moerasbosje alwaar reuzenpaardenstaart weelderig tiert  ons tenslotte terug de Ieperse binnenstad injoeg langs de Rijselpoort voor het opzoeken van een eerste rust.

Heel lang duurde het niet toen we enkele straten verder , ter hoogte van het kleine ingetogen ‘  Ramparts Cemetery  Lille Gate“ , de brede Majoorgracht opzochten en ons poëtisch lieten inspireren door de schilderachtige hoekjes die deze oude Vaubanvesting te bieden had. Ingetogen treurwilgen spiegelden zich koket in het nagenoeg rimpelloze water, terwijl de torens van de Sint-Maartenskathedraal en de Lakenhalle zich gracieus weerspiegelden aan de horizon. In een uitspringende hoek van de Bourgondische muur stond een reiger statig te staren naar een niks vermoedende speelse kolonie kleine visjes.

Klik op de foto voor een uitgebreide fotoreportage.

ieper 120607 024

 

Waarna de wandeling koppig aan het groene aspect vasthield , toen we ter hoogte van het Ieperse station de richting werden uitgestuurd van het verkommerde kanaal Ieper-Komen , dat ooit de Ijzer met de Leie moest verbinden.  Onvoldoende kennis van de ondergrond deden de werken keer op keer mislukken en de Eerste Wereldoorlog zette dan maar definitief een punt achter de plannen.  We waanden ons dan ook gelukkig dat we vandaag konden genieten van dit prachtig stukje groen lint dat ons in rechte lijn bracht in de omgeving van het militair domein en de Ieperse legerkazerne. 

Het zou ons andermaal brengen naar de Verdronken Weiden , die we nu van een andere kant mochten doorkruisen en waarbij we vooral een betoverend uitzicht verkregen op de donkere groenrijke ruggen van de West-Vlaamse heuvels en de historische skyline van Ieper.  Tenslotte stonden we terug voor de muren van Ieper en zijn Rijselpoort , alwaar een trits van steegjes en de 12de eeuwse Sint Pieterskerk ons de weg aanwezen voor een tweede rust in trefpunt “ De Spiegel “.

Er restte ons nog een tweetal kilometer , waarbij ook nu duidelijk de groene kaart werd doorgetrokken.  Onder de Ieperse kazematten door , kregen we dan maar een stukje vestigingsroute voorgeschoteld , waarbij het gloednieuwe en best te versmaden ‘ Hoornwerkpark “  met zijn stukjes moerassen , graasweiden, een geboortebos en diverse hoogstammige boomgaarden meteen de apotheose vormde van een bovenal genietbare en groenrijke midweekwandeling.

 

11:58 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.