10-07-07

POTTEN BREKEN OP DE SCHERPENBERG ...

15° Pottenbrekerstocht

Westhoekstappers Vlamertinge

8 juli 2007

 

Bij het ontwaken floreerde reeds een aanlokkelijk ochtendzonnetje aan het firmament , de eerste echte zomerse dag was eindelijk aangebroken. Tijd dus om onze wandelhorizon nog eens richting het zuidwesten van West-Vlaanderen te sturen en er te genieten van een stukje idyllisch Heuvelland met zijn weidse panorama’s en populaire heuvelrij.

 

Vanuit de kleinste deelgemeente “ De Klijte “ , zouden wij er deelnemen aan de 15de Pottebrekerstocht , een inrichting van Westhoekstappers Vlamertinge.  Een merkwaardige naam voor een wandeltocht weliswaar , ware het niet dat alhier tijdens de Middeleeuwen de lakennijverheid hoogtij vierde en er tussen de steden van Poperinge en Ieper nogal wat concurrentie  bestond , met als gevolg dat menig ruzie en strijd werd beslecht in Vlamertinge en nogal wat potten ‘bier’ sneuvelden.

 

In het zog van het schattige marktpleintje en zijn Onze Lieve Vrouwenkerkje werden we algauw de behuizing uitgeleid , waarbij zich een schitterend panorama ontrolde over het glooiend hinterland en de Ieperse torens. Om iedere bocht ligt wel een verrassend hoekje , waarbij het glooiend en gevarieerd landschap van de West-Vlaamse “ Bergen “ je voortdurend gezelschap houden en waarbij menig kuitenbijter u tot op het tandvlees tergt.  In de verte weerspiegelde zich reeds de kruin van de Scherpenberg : een kleine heuveltop van 125m boven de zeespiegel , die slechts een bultje is bovenop een brede glooiing en waarbij een mooi afgerond bosje duidelijk opvalt.

 

Het Scherpenbergbeekje , die zich door het gelijknamige valleitje boetseerde was nu geruime tijd onze metgezel , waarna de Zandberg(straat) ons gestadig de hoogte injoeg op zoek naar de schaduwrijke contouren van de Scherpenberg en een enig zicht op de getuigenheuvels van de Cats- & Rode berg.   

 

De lommerrijke doortocht van de Scherpenberg ontvouwde zich in een grandioos spektakel en wijds zicht van glooiende akkers en weiden . Aan de horizon glinsterde de Leie- & Douvallei en “ tout grandeur “ , terwijl de merkwaardige Sint Pieterskerk van Loker met zijn vier hoektorentjes meewarig aan de hemel priemde.  Lange tijd domineerde het beeld van Loker ons zicht , doch alvorens de dorpskern te gaan opzoeken voor een rust , stuurde een brokkenpad ons meedogenloos de dieperik van de Brulooze in . Waarna we dan toch uiteindelijk rechtsomkeer mochten maken en onder het wakende oog van de heilige Sint Pieter mochten afstempelen in het culturele centrum van Loker.

 

We hadden er reeds zeven verbluffende kilometers opzitten toen we bezijden enkele sfeervolle mysterieuze bruine heksenkroegen terug het wijdse heuvellend landschap werden ingestuurd via de historische Godschalkstraat.  Alhier bevind zich ‘ Huize Godtschalck ‘ een begeleidingstehuis voor bijzondere Jeugdbijstand. De voorziening biedt onderdak aan 51 kinderen en jongeren en werd in 1872 opgericht als een ‘ oudemannenhuis voor kranke ouderlingen van de stad Ieper….. waarbij de luchtgesteltenis  den besten invloed had op hun gezondheid en hun gemoed’. Dit initiatief sterft echter een stille dood en na 24 jaar maakt men er een weeshuis van. Op de vooravond van de Eerste Wereldoorlog beslaat het, voor die tijd zeer moderne, gesticht met gebouwen en gronden meer dan 5 hectare. Er wonen ongeveer 200 kinderen. Tijdens de oorlog verblijven er Britse officieren, en er is ook een medische post in ondergebracht. Begin 1918, tijdens het Duitse lenteoffensief, wordt het weeshuis met de grond gelijkgemaakt. In 1927 verrijst 150 meter dichter bij de dorpskom, een nieuw gebouw. Het is hier dat Huize Godtschalck nu gevestigd is.

 

 

Op een boogscheut verder in een volkomen rust en in de weerspiegeling van de Kemmel- & Lettenberg,  vormt de begraafplaats ‘Locre Hospice Cemetery’ nog een stille getuige van de gruwelijke tijden die zich alhier 90 jaar geleden tijdens de Eerste Wereldoorlog afspeelden. Enige tijd volgen we dan ook de Duitse demarcatielijn , die ons verder op sleeptouw neemt door het golvend unieke Heuvellandschap en een breed zicht op de Kemmelberg.

 

Met de Brulooze en de flanken van de Scherpenberg slingeren onze wandelwegen zich doorheen het dal , waarna de bosrand van de Zavelaar  ons een laatste maal de hoogte injaagt. Meteen een waardige afsluit van deze geslaagde Pottebrekerstocht.

 

19:33 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Elkaar gemist Oei, ik was er ook, ik vind het wel een beetje jammer dat ik je gemist heb.
Ik ontmoette op deze tocht Wandelmarc, en die vroeg me ook war er met de portaalsite aan de hand was.

Gepost door: G.U.Y. | 14-07-07

De commentaren zijn gesloten.