22-08-07

THE HIGHLANDS OF SCOTLAND in kasteel van Ooidonk

Ooidonkwandelroute ~ Schotse dagen

19 augustus 2007

De wandelboog kan niet altijd even strak gespannen staan , maar als men een fikse ochtendwandeling  kan combineren met het opsnuiven van wat historische folklore en cultuur , kunnen we er maar moeilijk aan weerstaan.   Anders dan anders begeven we ons vandaag naar één der mooiste Leiedorpjes van Vlaanderen , een dorpje die zich uitstrekt tussen Deinze en Baarle-Drongen. Waarbij het landschap uitnodigt voor een aantrekkelijke wandeling langs de Oude Leiearmen waarbij menig plaatsjes als ‘ het sas van Astene ‘ en de Leiemeersen boekdelen spreken. Neem hierbij nog het historisch erfgoed van de jeneverstokerij Filliers en het prachtige in Vlaams Spaanse stijl kasteel van Ooidonk en u hebt alle ingrediënten voor een geslaagd dagje uit in Bachte Maria Leerne.   Het is absoluut geen toeval dat we vandaag deze uitvalsbasis hebben gekozen voor onze wekelijkse wandelescapade , op het domein van het imposante kasteel van Ooidonk vinden immers tevens de ‘ Schotse dagen ‘ plaats.  Al wie van de Highlands houdt kan er naar hartenlust genieten van pipebands , Keltische en Schotse folkloredansen , schapendrijvers , typische Schotse gerechten , stoere Schotten in kilts en uiteraard een tasting en nosing van de betere Schotse whisky’s. 
IMG_0782 - kopie
Klik op de foto voor een uitgebreide reportage

Precies om 10 uur hadden we afspraak aan de idyllische kasteeldreef van Bachte Maria Leerne , ter hoogte van het pittoreske voormalige Romaanse kerkje start immers de plaatselijke Ooidonk wandelroute.  Het kerkje , waarvan de vroegste gebouwen in de twaalfde eeuw werden opgericht voor de mensen van Bachten-Maria-Leerne , kende een bewogen tijd. De Beeldenstorm hield er immers lelijk huis : beelden werden vernield , ramen stukgeslagen …  Op het eind van de 19de eeuw was het eigendom zo vervallen , dat er niets anders opzat dan het af te breken en te herbouwen. Tegen alle officiële adviezen werd het dan  toch gesloopt en vervangen door een gebouw in neogotische stijl, zo wilde het de heer van het kasteel. Neogotiek was toen erg geliefd bij de katholieke aristocratie. Nabij het kerkje bevind zich de mooie pastorie , waarbij een gedenkteken herinnert aan het feit dat alhier de priester-dichter Basiel de Craene heeft gewoond. In 1937 richtte hij in het dorp immers de eerste Poëziedagen in , waarbij jaarlijks jonge en voorname dichters hun literaire werken kwamen voorstellen.  Het is de rechte kasteeldreef , prachtig omgeven door een reeks sierlijke lindebomen die de feitelijk aanzet vormt van onze wandeling. Statig triomfeert iets verder een historische poort op onze weg . Ze werd in 1595 gebouwd door Maarten delle Faille , een rijk Antwerps koopman die toen het domein had aangekocht. Bij de “ Porta Arboteri of in de volksmond “ blauwe poort ‘’  zijn de luiken merkwaardig genoeg gekleurd in het rood. Vroeger stonden ze misschien in het blauw ? We vervolgen , langs de knoestige Kasseiweg alwaar de hoeve "Kapelanij" uit de 14de eeuw ligt en grondig  werd verbouwd na 1700. Zoals de naam het laat verstaan, werd de hoeve verpacht aan de kapelaan van het kasteel en later aan de norbertijnen van de Drongense abdij. Op de hoeve aan de rechterzijde van de weg bevond zich de jeneverstokerij van het kasteel. Er was blijkbaar aan alles gedacht: geestelijke hulp links, geestrijke bijstand rechts. En daar pronkt dan het statige kasteel van Ooidonk . Vooralsnog laten we het complex en het gebeuren rond de Schotse dagen aan ons voorbij gaan , wanneer de Leiemeersendreef ons binnenleid in een luid gesnater en gegaggel van wilde ganzen . We banen ons nu een weg langs één der meest idyllische plaatjes van de Leiestreek , flaneren langs enkele oude Leiearmen en de Maaigemdijk , waarbij het natuurlijk kader ongetwijfeld elk wandel- & fietsliefhebber moet bekoren. Het zou ons tenslotte via de Vosselare Put brengen naar het Sas van Astene. Gebouwd in 1861 , wordt de houten ophaalbrug vandaag de dag nog steeds met de hand bediend. Het brugje zou zo een decor kunnen vormen voor het één of ander historisch feuilleton. Net erachter worden we aangetrokken door het nostalgische Oud Sashuis , alwaar we in een roes van leute en plezier, bij een glas bier ons verdiepen in de geschiedenis van de Deinzse scheepvaart. De wandelweg leidde ons hierna kriskras door het landschap , met betoverende vergezichten op de ongerepte oevers van een zoveelste oude Leiearm.  In dit heerlijke decor schuilden zich talrijke vissers , die zich dromend in het rustige landschap lieten opnemen.  Het waakzaam oog van een starende reiger keek in onze richting uit , doch zijn interesses voor een komende prooi bleven de bovenhand halen.  Het pad die we reeds enige tijd volgen trekt iets verder voorbij de veerpont ‘ Bathio ‘, die ons handmatig aan de overkant brengt , alwaar we in de likeurstokerij van Filliers worden vergast met een home made jeneverke. De door Kamiel Filliers rond 1880 opgerichte jeneverbranderij, kent ondertussen reeds vier generaties lang graanstokers en is één van de twee overblijvende landbouwstokerijen in Vlaanderen. In de graanstokerij Filliers stookt men nog altijd op dezelfde beproefde manier zoals overgrootvader Filliers het in zijn ‘ jeneverbranderij ‘ in 1880 deed, buiten dat er heel wat lekkere fruitsoorten zijn bijgekomen Vanhieruit brengt een pad ons dan ook verrassend naar de achterkant van het kasteel ter  Meere, alwaar we kriskras door een verfrissende weidedoorsteek terugkeren naar Bachte Maria Leerne, met zijn donkerrode daken idyllisch verscholen in het groen.  Het kasteel van ooidonk wenkt aan de horizon , waarna we ons laten meeslepen in gedruis van de Schotse dagen met doedelzakmuziek , Highland games , folkloristish dans , haggis en uiteraard menig glaasje real Scottish whisky.   

En wat de Schotten nu dragen onder hun kilt …   gaan we fijntjes niet vertellen !

21:51 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-08-07

IN HET ZOG VAN DE " ECHTE " DODENTOCHTERS ...

                  MINI DODENTOCHT

11 AUGUSTUS 2007

vzw KADEE BORNEM

Net geen 9000 dapperen zouden vrijdag 10 augustus ll. de start nemen van de 38ste editie van de Dodentocht.  Hiermee is de organisatie van vzw Kadee Bornem meteen ook de grootste ter wereld , waarbij de deelnemers 100 km dienen te stappen in een tijdspanne van 24 uur.

Erg schaars waren ze nog , die 100 km stappers , die zich in de vroege ochtend van zaterdag , aan de aankomstbalie presenteerden . Het waren dan ook de echte klasbakken , de pure sang prijsduiven die deze 38ste editie op dit vroege uur reeds tot een goed einde hadden gebracht. In hun zog zouden er nog een 5400 volgen , meteen een nieuw record van deelnemers die de eindstreep haalden.  De weersomstandigheden waren dan ook in de nacht uitstekend geweest en ook de warme wandeltemperaturen op zaterdag waren gunstig.

Voor hun die niet (meer)  aan de ultieme 100km willen of kunnen deelnemen is er op zaterdag nog altijd de Mini-dodentocht , zodat ook de ‘ kleine ‘ stappers de uitbundige sfeer die er tijdens deze Dodentocht heerst kunnen opsnuiven. 

Wij stonden er dan ook vroeg bij om onze 25 km af te haspelen ,waarbij we geregeld zouden samensmelten met de  “ echte ‘’ Dodentochters . En ons konden inleven in het verhaal der moedigsten en hun al of niet calvarietocht tot de eindstreep in Bornem en met enige heimwee konden terugdenken aan lang vervlogen tijden toen we deelnamen aan die andere 100 in Torhout.


modimg

Via een ontwakend Bornem van rustige dorpsstraatjes , vervaagde de feestelijke muziek van het tentencomplex op het Kardinaal Cardijnplein alras , toen we de natuurpracht van het recreatiedomein ‘ De Breeven ‘ werden ingestuurd.  De wandelpaden stuurden ons langs de 7ha grote waterplas , waarna verkwikkende parelende graswegels ons doorheen een verkwikkende brok natuur  brachten van een rustig en landelijk gebied.

Een aanstekelijk zonnetje gaf nog wat extra impuls aan onze wandeltred , toen we voorbij het oude Fort van Bornem werden gestuurd.  Het sombere gebouw dat zich verheft achter een grillige omwalling  en ondertussen is omgetoverd tot een waar vissersparadijs binnen het idyllische Klein Brabant , had duidelijk een laagje verf nodig .  Het belette ons niet te genieten van deze plek , alwaar het asfalt algauw werd omgeruild voor een karrenspoor die ons op sleeptouw zou nemen tussen de maïsvelden en een enig zicht op ‘ kathedraal van Klein-Brabant ‘ , de Sint Pieterskerk van Puurs. Zo ver ging het echter niet , want de pijlen wezen de richting uit van Oppuurs , waar we langs een kaarsrechte afgedankte spoorwegberm ook voor het eerst op de echte ‘ Dodentochters ‘ botsten.  Ze waren nog een 17 tal kilometers verwijderd van het verlossende eindpunt in Bornem  , waarbij duidelijk werd dat bij menig een beetje morele steun of een babbeltje alhier en aldaar een opsteker vormde.  Gezamenlijk bereikten we dan ook de sportvelden van Oppuurs alwaar een zoveelste rust voor die dappere mannen was opgesteld.  Via leuke dorpswegels werden we algauw terug het groene landschap van Klein Brabant ingestapt op zoek naar die 5 kilometers verdere rust in Sint-Amands.  Mooie natuurdoorsteekjes , onverharde stukjes en idyllische zichten vormden de hoofdtoon van dit stukje. Alleen vroegen we ons af of deze dappere mannen en vrouwen van de 100 , wel nog oog hadden voor al dit schoons . Schoorvoetend  en bij sommigen zelfs moeizaam breidden ze een vervolg op weg naar het waar maken van hun droom … het beëindigen van de Dodentocht. De ruime sporthal van Sint-Amands bezorgde dan ook voor  menig een ware verademing. Alwaar de nodige energie kon worden opgedaan en wat gerust , alvorens de weg  verder te zetten langs de Dam die ons zou brengen naar een schattig kunstenaarssteegje in het hartje centrum van St-Amands.  Hier waar dit oude vissersdorpje , terug tot leven werd gebracht in het televisiefeuilleton ‘ Stille Waters ‘ , bleek de wereld inderdaad stil te staan. Velen lieten wellicht de pracht aan hun voorbijgaan , terwijl wijzelf effenaf genoten van deze schilderachtige site waarbij op de Scheldeoever dan ook de graftombe van de Franstalige Vlaamse schrijver Emile Verhaeren ,  voor eeuwig uitkijkt op de prachtige Scheldedijken.  We merkten op dat de dorpskom bijzonder goed werd opgeknapt , met enkele mooie huisjes en enkele taverne-restaurants.  Tussen de kerk en de Scheldekaai is in het oude veerhuis ‘ het Verhaeren Museum ‘ ondergebracht.  We flaneerden dan ook geruime tijd langs de schilderachtige oevers van dit brede water , waarbij we konden uitkijken en dromen over de mooie Schelde en de groene oevers aan de overzijde.. We bleven echter het jaagpad , veelal langs een weelderig begroeid schorrengebied , volgen in de richting van Mariekerke , het vissersdorp en palingdorp bij uitstek zo te zien aan de vele restaurantjes en palingbedrijfjes. Alwaar we net voorbij de kerk kennis maakten met een type roeiboot waar ze hier vroeger mee visten. Het bleek een Mariekerkse jol te zijn waarmee de  vissers voornamelijk op visvangst trokken stroomafwaarts Antwerpen tot aan de Nederlandse grens.    In ieder geval bleef het mooi wandelen hier aan de boorden van de Schelde met zijn aanpalende schorren , dijken en polders. Via de kerkberm hadden wij een pracht zicht op de stroom en Sint Amands. Naast het kleine Onze Lieve Vrouwekerkje staat een beeld van priester-dichter Jan Hammenecker, die zich alhier  hechte aan de Schelde en het vissersdorpje. Om de vijf jaar komt zijn leven nog tot uiting in het passiespel ‘ Christus aan de Schelde ‘. Het was ook hier dat wij een tijdje afscheid mochten nemen van de dapperen en  de wandeling ons nu bracht naar een gebied van  mooie landschappen van wilgen ,  canada’s en een opvallend veld van venkel.  Volgens de bordjes konden we er uit afleiden dat we resoluut afstevenden in de richting van Branst , alwaar we de 100 km terug treffen voor een laatste rust iets voor de dorpskern.  Gezamenlijk gaan we op zoek naar de aankomst , alwaar we langs de straatkant ietwat gegeneerd mee profiteren van de vele aanmoedigen en gelukwensen. De kilometers worden ondertussen afgeteld , nog 4 , ietwat later nog 3. Waarna we net ter hoogte van  een idyllisch kapelletje ter ere van onze lieve vrouw der gebeden (daterend rond 1600) , de 100 km stappers alleen laten op weg naar hun euforische & triomfantelijke intrede van Bornem. Wijzelf worden opnieuw een voortreffelijke natuurwandeling van stoffige zandwegels  rond het ‘ kasteel de Sainte Aldegonde van Bornem ‘ aangeboden.  Waarbij het ons opvalt dat alhier trouwens   tevens de overheerlijke ‘ witte asperges de Calfort ‘ in menig moestuintje geteeld  worden.  We kregen er zowaar ‘ water van in de mond ‘ , als ook voor ons het kerkje van Bornem opduikt en we ons de menigte in begeven …  om die aanstekelijke ambiance en de aankomst van duizenden moedigen mee te pikken. 

Ooit moeten we hem toch ook eens doen …. Die DODENTOCHT !!!

20:18 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Recordaantal deelnemers haalt eindstrijd 38ste Dodentocht

Recordaantal deelnemers haalt eindstrijd 38° Dodentocht 

Net geen 9000 deelnemers namen vrijdagavond ll. de start van de 38ste editie der Dodentocht. Hiermee is de Dodentocht van Bornem dan ook 's werelds grootste wandelevenement waarbij binnen de 24 uur maar liefst 100 km dient gestapt.

De snelsten , een groepje van 11 waaronder drie rolstoelatleten , hebben er zo een 10 uur overgedaan. Vroeger aankomen dan zaterdag 7 uur kan niet , gezien de organisatoren er geen enkele competitie willen van maken. In hun zog volgden heelwat deelnemers die op hun beurt de eindmeet haalden. De gunstige weersomstandigheden van de nacht en vooral het ideale warme wandelweer op zaterdag , maakte dat maar liefst 5489 stappers de eindmeet haalden.  Meteen een absolut record in clubgeschiedenis van vzw Kadee Bornem , die instaat voor de organisatie van de Dodentocht.

Ook WANDELNEWS was aanwezig op dit groots wandelevenement en laat u dan ook graag meegenieten van enkele sfeerbeelden bij de unieke intrede van Bornem en haar 38ste Dodentocht, klik hiervoor op het logo van de DODENTOCHT

Nog meer sfeerbeelden over deze 38ste editie kunnen bekeken worden via

10:03 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-08-07

BELGIË BIERPARADIJS ...

everbeek 050807 051 - kopie't staat geschreven in 't verleden

en gedrukt in 't heden

"dat ' t een fameus gevoel zal geven!"

En dit was het ook , toen we na onze avontuurlijke wandelzondag heel toevallig onze ogen lieten vallen op een schattige retro herberg met de toepasselijke naam " 't Fameus Verleden ".

De zaak is best wel gezellig ingericht in de fameuse retro stijl , terwijl men op het prachtige buiten terras tijdens een zwoele zomerdag enige verkoeling kan vinden onder drie fleurige platanen. Ook voor wie van wat beweging houd  is aan gedacht en klikt een spelletje petanque dan ook heel aanlokkelijk in de volksmond.

everbeek 050807 050 - kopieeverbeek 050807 057

22:07 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Van Vlasboer tot oude Leie-armen

11° Vlastocht
Atb Natuurvrienden Deinze
4 augustus 2007
Grammene , een vanouds Oostvlaams dorpje gelegen tussen de bedding van de Leie- & Mandelvallei zou vandaag het decor gaan vormen van de 11° Vlastocht. Een organisatie van ATB Natuurvrienden Deinze , die ons zou leiden langs de relicten van de vlasnijverheid die deze regio vanaf de 19de eeuw tot een ongekende economische bloei opstuwde.  Het beloofde alvast een aangename wandeldag te worden , waarbij reeds in de vroege ochtend de wandeltemperaturen zich van hun beste kant lieten zien. Vanuit zaal Leiezicht stuurde het Schepenwegeltje met in zijn zog het Sint Jan de Doperkerkje met achthoekige toren ons meteen  de richting uit van het natuurgebied de Warande.  Het onverharde wandelpad langs een oude Leiearm , maakte dan ook van de Leiestreek een hemelse plek. Alwaar we langs de eindeloze waterweg ver weg van alle drukke verkeer en de dagelijkse sleur konden genieten van de kronkelende oude meander .  Waarna een stukje onverhard een vervolg breidde door de verende meersen en zacht glooiende landschappen in de richting van de gekanaliseerde Leie-oever. Hierna vormde enige tijd het jaagpad tussen fleurige bermen en de roerloze waterkant onze metgezel , waarbij zich aan de horizon een pittoresk zicht op het dorpje van Machelen ontrolde.  Die kant ging het echter niet uit , toen de parcoursmeester ons de richting aanwees van een ander idylisch gezichtsbeeld op het dorpje van Gottem.  En we iets later na een viertal kilometers in de schaduw van het Sint Martinus en Eutropiuskerkje , een eerste rust treffen in de Vlasschuur.   

Het beeld ‘ de Vlasser ‘ van kunstenaar Jules Clayes, maakt duidelijk dat Gottem sinds mensenheugnis is verweven met de vlascultuur en wordt dan ook de aanzet voor een zeer landelijke doch weliswaar volledig verharde lus door een streek die destijds welvaart en werkgelegenheid bracht. Een streek waarbij het landschap zich jaarlijks ontplooide in een cyclus van zaaien , oogsten , roten , repelen, hekelen en zwingelen.  Waarbij met de steeds verder schrijdende mechanisering in het landschap dan ook vlasschuren , mechanische roterijen en weverijen als paddestoelen verrezen.  De glorietijd die de Leiestreek dan ook eeuwen geleden etaleerde vormde de basis van de huidige welvaart ... alleen zijn de vlascultuur en de vlaskappelletjes  hier met de tijd volledig uit het landschap verdwenen en neemt de cultivatie van voornamelijk maïsteelt de bovenhand me dunkt.

 
grammene 040807 026 - kopie
Klik op de foto voor het bekijken van de volledige fotoreportage

 
Wanneer we dan nog ter hoogte van een vroom gebedshuisje een tweede maal de verharde weg van de gekanaliseerde Leie mogen opdraven , lijkt deze wandeling dan ook letterlijk en figuurlijk te verwateren.  Kilometers banen we ons een rechte weg langs de bermen van de Golden River , waarbij zowaar de wandelpaden van  de oude Leie-meanders die we in de verte ontrafelen aan ons voorbij worden gelaten.  En als we dan nog een tweede maal hetzelfde stukje Derde Lansiersstraat mogen verteren om Gottem te bereiken , krijgen we zo een déjà vue gevoel  , waarbij de organisatoren duidelijk een autoparkoers verkozen boven de natuurelementen van het Oude Leie landschap.    Na een tweede pitstop in de Vlasschuur van Gottem , komt daar gelukkig algauw verandering in. Hiervoor zorgt een kanjer van een boerenwegel die ons geruime tijd meetroont langs het natuurgebied van de Vondelbeek, waarbij typische wilde planten en een natuurlijke ondergroei van wilgenes en es de bovenhand haalde. Het brengt ons verrassend op een hoogte , waarbij zich een zicht etaleert op de vallei van de Beekmeersen en een tijdlang het gelijknamig Beekmeersenpad ons meesleurt langs een resem van maïsvelden.  Alras piept terug het kerkje van Grammene aan de horizon , meteen het einde van een wandeling alwaar we wat op onze honger bleven zitten.    Doch daar hadden de Natuurvrienden uit Deinze dan wel aan gedacht : een voortreffelijke coupe ijs met aardbeien en verfrissende Augustijn , brachten soelaas.

21:32 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Van Breivelde tot braadworst en alover Ten Berg

Wandeling Ten Berg

Wsv Egmont Zottegem

28 juli 2007

Gelegen aan de poort der Vlaamse Ardennen ,  weet wandelclub Wsv Egmont Zottegem als geen ander de recreatieve wandelaar te verwennen met een enige zwerftocht door ’t Land van Rhode. De omlopen zijn dan ook telkens doorweven met een resem van onverharde kerkwegels  en slingerpaadjes  die zich vliedend en borrelend door het glooiend landschap een baan maken van het éné naar het andere pittoreske dorpje, alszijnde  Erwetegem , Leeuwergem , Cottem , Elsene , Hillegem …Uitgegroeid tot wellicht één der meest actiefste wandelverenigingen , weet de parcoursmeester maximaal gebruik te maken van een gevarieerde natuuromloop. Hun midweek- & dagtochten genieten dan ook een uitzonderlijke belangstelling , waarbij om de haverklap het aantal van duizend deelnemers ruim wordt overschreden en halfweg de befaamde Zottegemse braadworsten met ajuin menig aantrek vinden.De kwakkelmaand juli  had tot hiertoe nog niet veel goeds voorspeld en ook op deze zaterdagmorgen kleurde bij het ontwaken  de hemel immer grijs. Het weerhield ons echter niet om vandaag onze wandelpijlen richting Grotenberge af te schieten,  alwaar vanuit Zaal Ten Berg , de Zottegemse wandelclub haar gelijknamige wandeling hield.   En groot gelijk hadden we , bij onze aankomst priemde ondertussen een glorierijk zonnetje aan het firmament.  De naam van de tocht laat het al vermoeden , gelegen op een grillige bult werden we via enkele wandelvriendelijke kerkwegels  het dorpje uitgestuurd, waarbij zich reeds in de verte  de contouren van Zottegem en enkele beboste heuvels  aan de horizon toverden.  In dalende lijn ging het nu in gestrekte draf naar het  domein Breivelde, een enig 14ha groot park met kasteeltje .  Alwaar een aaneenschakeling van vettige wandelpaden ons meeneemt  langs een rijkdom van uitzonderlijke boomsoorten , hellingen en grasperken .  Het domein is dan ook een typevoorbeeld van de 19de eeuwse landschappelijke stijl , een uitdeining van de romantische stroming waarbij men voornamelijk het formele karakter van strakke lijnen uit de tuinarchitectuur wilde  bannen en de aanwezige natuurelementen ruimschoots werden behouden.  Ter hoogte van het neo-renaissance kasteeltje wordt het domein verlaten en draaien we in de schaduw van het geklasseerde neogotische St.-Pietersbanden- en St.-Berlinduskerkje  meteen de drukke Gentse steenweg op. Niet voor lang echter , want ter hoogte van de voormalige oude Posterij , troont een eerste drassige graswegel ons de hoogte in van de Pardassenhoek.  Meteen kregen we een bijzondere fraaie kijk op landschapsbeelden van wiegende akkers en velden , alwaar een heerlijke natuurlus van smeuïge weide- & kerkwegels geflankeerd door wiebelende hoge populieren, warrige knotwilgen en stekelige doornhagen ons de richting uitstuurt van de Klabot. 

Magistraal vergezelde reeds enige tijd  de Sint-Livinus mennerroute ons wandeltraject langs een schots en scheefs gezakt staptegelpad. Het zou ons letterlijk uitspuwen ter hoogte van de  statige herenboerderij ‘ Hof van Wassenhove ‘  . Alwaar een kaarsrechte eikendreef en het idyllische Sint Eligiuskapelletje  gelardeerd met een onvolprezen tarwedoorsteek ons nu duidelijk de richting aantoonde van de heerlijkheid Leeuwergem voor een centrale rust in het plaatselijke ontmoetingscentrum.

grotenberg 28072007 008 - kopie
Klik op de foto voor de fotoreportage van deze wandeltocht

Na acht best te pruimen kilometers had menig stapper zich een plaatsje bemachtigd op het zonnige binnenkoertje en dus achten wij ook de tijd gekomen voor een natje en een droogje aan de hand van de vermaarde braadworst en een verfrissend  streekbiertje.Geluierd tegen het muurtje hadden we na een poosje onze portie zonnebaden wel gehad , waarna we ons vol energie terug op gang trokken  via het bijzonder fraaie  dorpspleintje en  Sint Amanduskerkje van Leeuwergem , pittoresk ingeplant op een hoogte met ommuurd kerkhof.  De portie natuurgeweld hadden we nu ruimschoots achter de rug , en dus stellen we ons maar tevreden met een zicht op de megadancing ‘ Krypton ‘ en een stukje KMO zone , waarbij zich in de verte opnieuw reeds de behuizing en kerktorens van Zottegem ontwaren.

 Via een doorsteekje van de sociale woonwijk Bijloke , komen we pal te staan aan de voet van die ‘ Groten Berg ‘ .  Niks voor niks ligt het dorpje en zaal Ten Berg inderdaad op een hoge bult …  Stijgen dan maar om deze voortreffelijke wandeling af te sluiten is de boodschap ! 

21:21 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |