29-09-07

104 km wandelpret langs de Ijzer ...

grijzer-groot
104 km wandelpret langs de Ijzer ...

Wandelen van de bron tot de monding van de Ijzer , sedert vorig weekend is dit geen probleem meer . Onder ruime belangstelling werd immers het nieuwe GR-pad ‘ Ijzer ‘ opengesteld.  Het pad neemt dan ook de wandelaar mee langs de oevers van de Ijzer , vanuit het Noordfranse Buysscheure tot Nieuwpoort.

Het nieuwe Gr Pad  is alvast een stuk langer dan de loop van de Ijzer , wat er meteen op duid dat de makers van het wandelpad er doelbewust voor kozen om niet enkel langs de oevers van de rivier te stappen , maar ook andere mooie plekjes en landschappen van de ijzervlakte aan te doen.

Het pad start in het Noord-Franse Buysscheure (tussen Cassel & Saint Omer), alwaar de GR Ijzer aftakt van de bestaande GR128.  Het verkent van hieruit de hoogte van Merckeghem om dan in Bollezele voor een eerste keer de Ijzer te ontmoeten.   Esquelbecq dat bekend staat om zijn kasteel en Wormhout dat zijn naam alle eer aandoet als Vlaams provinciestadje zijn de volgende etappes op deze route.  Waarna het dan richting Belgische grens gaat en de Ijzer aldaar versterking krijgt van de Peenebeek  en de vallei van de Heidebeek.

Meteen een gebied alwaar haast geen grensovergangen  zijn en destijds het uitgelezen gebied was van de fraudeurs  en smokkelaars, de zogenaamde ‘ Blauwers ‘.  Niet verwonderlijk dus dat wij in Haringe bij het eerste Belgische dorpje op onze route het standbeeld van ‘ Karel de Blauwer ‘ treffen.

Vanhieruit gaat het richting Roesbrugge alwaar  een tijdlang het traject van het bestaande GR 5A west wordt gevolgd , voor een mooi stukje oevertraject langs het vernieuwde jaagpad tot in Stavele.

 Maar de Ijzer  wekt ook heel wat herinneringen aan de Grote Oorlog . Diksmuide die ons laat kennismaken met de wijdse Ijzerbroeken , vormde immers het decor van het gruwele Ijzerfront in 1914-1918.  De Ijzertoren , de Dodengang , Oud-Stuivenskerke  zijn dan ook maar enkele stille getuigen .

Voorbij het natuurgebied van de Viconiakleiputten wordt de Ijzer terug onze metgezel , waarna  het nieuwe Gr-Pad verder koers zet via het sluizencomplex de Ganzepoot , de havengeul en de zeedijk van  Nieuwpoort-Bad .

 

De Gr ijzer die tot stand kwam via diverse instanties aan beide zijden van ‘ de schreve ‘ , is een lange afstandswandeling , die elementair bewegwijzerd is met de alombekende rood-witte streepjes . Via een mooi beschreven topogids  helpt GR je graag een handje mee om de route in diverse etappes te stappen.  Zo zijn tevens in het boekje 7 zogenaamde dagstappers beschreven , voor geoefende stappers weliswaar want de afstanden variëren toch van 21 tot 27 km.

Meer info omtrent dit GR-pad kan bekomen worden nabij varlogo5
, alwaar tevens de Topogids met een omstandige beschrijving en kaarten kan besteld worden.

 

12:01 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-09-07

Tabakscultuur opsnuiven in Wervik ...

31° TABAKSTOCHT

23 SEPTEMBER 2007

Wervikse wandelsportvereniging

Fransen, Vlamingen en Walen als buren ! Wervik is een echt grensgeval. Een gewone sterveling zou er het noorden bij verliezen.  Niet zo een "Wervikenaar", die voelt zich als een vis in het water: je smokkelt een Franse 'R 'je conversatie binnen, je geeft een aantal klinkers een kwartdraai rechts, slikt de eind-T in, en zorgt er boven alles voor dat wat je zegt ook nog podiumgehalte heeft. En Wervik heeft iets met Romeinen, maar vooral met tabak.

 

Wervik is dan ook niks voor niks het episch centrum van de Belgische tabaksteelt. Dit zullen de mannen en vrouwen van de Wervikse wandelsportvereniging geweten hebben. Toen de vereniging zo’n 31 jaar geleden boven de doopsvont werd gehouden kwamen ze immers op de proppen met hun Internationale Tabakstocht. Telkenmale tijdens het vierde weekend van september kleurt de tabaksstede dan ook volop met wandelplunjes van allerlei allure uit gans Vlaanderen en Wallonië en gisteren was het niks anders.  Ruim 2600 deelnemers gaven present voor een zwerftocht langs de typische tabaks- & leievallei.

 

Traditioneel vertrekkend vanuit de complexen van de oude school der Broeders Maristen leidden aanvankelijk enkele dorpsstraten ons naar de  contreien van de Molenmeersen.  Een best wel aardige en groene sociale woonwijk die zijn naam allicht dankt aan de nabijgelegen Ma Campagne staakmolen of in de volksmond ook Kruisekemolen genaamd. Waarna in de schaduw van de molenwieken, een eerste stukje onverhard ons verder troont in een open bekoorlijk landschap van verweesde tabakseesten en imposante herenboerenhoven .  Het dient gezegd dat ook alhier de tabaksteelt een flinke deuk heeft gekregen met het afschaffen van subsidies , zodat de ‘ echte Werviksche toebak ‘ nog sporadisch het landschap kleurt.  We moesten het dan maar stellen met een vrij landelijke trek langs de krinkelende Sint-Jansbeek en talrijke maïsvelden.

IMG_1197 - kopie

 Terwijl de langere afstanden de richting uitkozen van Gapersgemeente Geluwe , priemde zich voor ons aan de horizon alras terug de contouren van de Tabakstede en haar majestueuze Sint Medarduskerk.  Het was een tweede stukje Molenmeersen die de aanloop vormde van een rondje binnenstad en het opzoeken van een welverdiende rust in de heerlijkheid Oosthove.  

Het was hier langs de boorden van de Leie dat de Romeinen onder de naam Viroviacum hun pleisterplaats hadden en in een later stadium de heren van Wervik hoogtij vierden tijdens de Middeleeuwse lakennijverheid.  De oevers van ‘ the Golden River ‘ vormden dan ook  aanvankelijk  onze metgezel , nu eens voor en dan eens achter “ de schreve “ zoals ze het hier zo schoon noemen.  We bevonden ons immers reeds een tijdlang op het grondgebied van de Franse zusterstad ‘ Wervicq-Sud ‘ voor een kort doch krachtig intermezzo . Waarna het silhouet van de  Sint-Medarduskerk die zich aan het wateroppervlak weerspiegelde ons de weg aanwees van het recreatiedomein ‘ De Balokken ‘.  Onstaan uit het rechttrekken en kanaliseren van oude glorie ‘ de Leie ‘ voerden een resem van sappige wandelpaden ons langs  de rijke fauna en flora , waarbij meerdere enige zichten op de Brikkemolen en de Sint-Medarduskerk zich gracieus ontrolden.

 

Toen we nog maar eens de andere oeverkant van de Leie bereikten voerde het eeuwenoude Komenwegelke ons als een rode leidraad tussen de behuizing van de Hansbekewijk op weg naar die ander Wervikse trots : de kraakwitte Brikkemolen en het aanpalend Nationaal Tabaksmuseum. Terwijl menigéén zich op vertoon van de controlekaart tegoed deed aan een gratise en exhaustieve kennismaking van het snuifen , kauwen en roken van tabak . Verkozen anderen het zonnige terras op te zoeken van de sfeervolle retroherberg ‘ In den Grooten Moriaen ‘ .

 

Gelukkig lonkte de aankomstzaal niet meer veraf ... alwaar reeds vanaf de vroege ochtend tot in de late namiddag de sfeer van een Vlaamse wandelkermis heerste.

18:58 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-09-07

WANDELNEWS & BENELUXWANDELEN slaan handen in elkaar ...

Het is een tijdje rustig geweest op dyn005_small150_368_102_jpeg_2573072_0099ec6a9975200c52aadd4c433f2057... Alles had te maken met het feit dat binnenkort wandelnews & beneluxwandelen de handen in elkaar zullen slaan met een gloednieuw iniatief en vooral wandelportaal voor en door de wandelaar.

Tijdens een bijeenkomst enkele weken terug werden hiervoor de eerste stappen gezet ...

WANDELNEWS kreeg ondertussen een nieuwe face lift , waarbij in mum van tijd u via de homepagina geleid wordt naar gesmaakte wandelverslagen en fotoreportages. En ook bij180px-Benelux zal u heel gauw een nieuwe aanpak mogen verwachten.

We hopen dan ook dat u allen af en toe eens een kijkje komen nemen en vooral dat jullie aan allen die het horen willen doorvertellen.

Tot wellicht ergens te velde !

16:17 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

NOSTALGIE der steenbakkers in de RUPELSTEEK

10° STEENBAKKERSTOCHT

Schorrestappers Boom

8 september 2007

De Schorrestappers hadden duidelijk iets te vieren vandaag . Vanuit hun uitvalsbasis het recreatiedomein “ De Schorre “ vond immers reeds voor de 10de maal de Steenbakkerstocht plaats. Ze zouden de deelnemers laten kennismaken met de steenbaknijverheid , die ooit de rijkdom van de Rupelstreek uitmaakte.

 Vandaar dat een verre trip richting Boom ons wel aansprak en met  “ De Schorre “ zaten we meteen raak. Via krinkelende de winkelende en avontuurlijke  paadjes  trokken we dan ook voorbij heel wat relicten van deze nijverheid , die ondertussen geëvolueerd zijn tot een schitterend natuurgebied. Het brengt ons tenslotte via een aftandse kasseiwegel randje Terhagen , doch alvorens we het dorpscentrum raken voor een eerste halte in het volkshuis sijpelt een smallere weg zich grandioos door een imposant groendoorsteekje. Na de rust brengen smallere wegjes ons tussen wat bescheidener bebouwing van arbeiderswoningen tot de hogergelegen Schoore , die ons eventjes verder laat klimmen op de Rupeldijk. We volgden nu geruime tijd de groene boorden van de Rupel , die alhier nabij haar monding indrukwekkend breed is en  alwaar een grandioos schouwspel van schorre en slijk zich onthult . Aan de overkant van de oever piept de toren van het kasteel ‘  de Bocht ‘ boven het groen uit. Dit vervallen kasteeltje was eertijds het jachtpaviljoen van de graven van Hoorn.  Recht voor het kasteeltje buigen we nogmaals af naar het dorpscentrum van Rumst  en troont de wandelweg ons tussen de sociale woonwijk door voorbij het museum ‘ Rupelklei ‘.  Het kleine museum toont op een aanschouwelijke wijze dan ook de historiek van een Rupelse steenbakkerij en de fabricatie van de Rupelse bakstenen. Een volgend stukje Rupeldijk  kiest er nu duidelijk voor om ons de richting van Boom uit te sturen. Aan de horizon tussen de contouren van donkere wolken onthult zich een enig zicht op de kaden en scheepswerven van de Rupelstreek, waaruit blijkt dat  De Rupel  wellicht dan ook de enige Belgische rivier zonder bron is. Het vind zijn oorsprong in Rumst , alwaar Nete en Dijle samenvloeien en 12 km verder te Rupelmonde uitmondden in de Schelde.   Nadat we weer eventjes de Rupel naast ons opgemerkt hadden , botsten we via de Boomse boulevard op een andere blikvanger van deze streek : de oude bloemmolens van Rypens , die ondertussen gerenoveerd worden tot  functionele lofts en de restanten van de oude tolbrug.  Aan de Tolbrug is dan ook een natte anekdote aan verbonden.  “ De eerste steenlegging voor deze brug had plaats op 21 juli 1851. De Gouverneur en de provincieraad begaven zich naar Boom om tot de plechtigheid en de inhuldiging over te gaan. Nauwelijks stonden de Gouverneur en de provincieraadsleden op een daartoe getimmerde tribune, of deze stortte in, en al de genodigden tuimelden in het water en in het slijk. Gelukkig was het laag tij. De inwoners van Boom deden hun best om hen te redden. De provincieraad van 22 juli betuigde plechtig zijn dank aan de Bomenaars voor hun edelmoedig gedrag in deze "rare" omstandigheden. De brug, geopend in 1853, was privébezit van de "Weduwe Van Enschodt NV", die een vergunning verwierf voor 90 jaar, met het recht tolgelden te eisen (=tolbrug). Via deze brug hebben de geallieerden van de Tweede Wereldoorlog, onder commando van Kolonel Silvertop, op 4 september 1944 de Rupelstreek bevrijd. De tolbrug verdween definitief in 1945. “

Hierna mochten we het enige tijd gaan stellen met huisjes wandelen aan de buitenrand van Boom en het gehucht Noeveren. Tot we voorbij een hoge , dikke schoorsteen in de bakermat van de steenbakkerijen belandden.  De nostalgische en vergane glorie van de noeste steenbakkers arbeid is ondertussen via de EMABB terug tot leven gebracht. Het project heeft dan ook de kans om van naaldje tot draadje kennis te maken met de baksteen, het productieproces, het werken en leven in en rond een steenbakkerij, het dagelijkse leven in de Rupelstreek.


IMG_0981 - kopie

 De annexen van een oude droogeest vormen dan ook een voortreffelijke gelegenheid voor een tweede rust, alvorens we ons terug op gang trekken via een dalend wegje dat ons duidelijk liet verstaan af te zakken naar het gehucht Hellegat en zijn oude kleiputten van de Walenhoek. Een leuk verend natuurpad zou nu geruime tijd metgezel zijn in een bres van groen omsliert door talrijke vijvers.

Even verder botsen we terug op de Rupel, alwaar we het jaagpad volgen die zich kaarsrecht een weg baant door een bekoorlijk groen landschap. Alras verschijnt de naaldscherpe schoorsteentoren van de oude steenbakkerij van Noeveren terug aan de horizon , alwaar we nogmaals mogen verpozen en ons eventjes later vernoegen met een schitterend doorsteek van de nostalgische oude verlaten steenbakkerij himself. Het blijkt duidelijk dat  de baksteen eind jaren zestig helaas te kampen kreeg met concurrentie van nieuwe bouwmaterialen. Heel wat familiebedrijven waren niet kapitaalkrachtig genoeg om de industrialisatie van hun bedrijf waar te maken. Het uiteindelijke nekschot voor de baksteennijverheid kwam er door de economische crisis van de jaren zeventig.  In 1864 waren er in de Rupelstreek dan ook maar liefst 167 steenbakkerijen met 5.570 arbeiders die zo'n 700 miljoen stenen per jaar produceerden. Zowat 100 jaar later, rond 1960, was de jaarproductie van bakstenen gegroeid tot 3 miljard stuks per jaar. Vandaag zijn er nog slechts 5 steenbakkerijen met een 200-tal werknemers… Het zegt genoeg … Het nieuwe Boomse industrieterrein vormt hierna de prelude van een beetje city uiting.  De drukke A12 over en de stationsbuurt brengen ons naar het Boomse stadspark , die we praktisch volledig doorlopen. Waarna we op een rustige manier terug afzakten  naar het recreatiedomein “ De Schorre “ met een allerlaatste lint van groenrijke natuurbeelden.

16:03 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |