26-12-07

LILLE LUMIERE ... EEN KERSTTOCHT A LA FLAMANDE

LILLE LUMIERE 2007 ... 

BASSEE EN BALADE

15 DECEMBER 2007

De laatste jaren zijn de eindejaars- & kerstverlichtingtochten als paddenstoelen  uit de grond gestampt.  Ieper , Gent , Kortrijk , Brugge , Antwerpen en zovele anderen hebben ongetwijfeld elk hun karakter en charmes.  Lille Lumière  een organisatie die berust op de Franse wandelfederatie FFRP en wandelclub Bassée en Balade is de laatste telg in de grote familie.

Het was vanuit  de keurig ingerichte “  Salle de Gymnase ‘  in de Rijselse voorstad Wazemmes dat deze “ Lille Lumière 2007 ‘’ zijn aanvang zou treffen.  Na een hartelijke begroeting en terugzien met de mensen van  Bassée en Balade konden we eindelijk de nocturne aanvangen via enkele imposant verlichte Boulevards . Ze zouden ons brengen aan de oevers van de Deule die zorgden voor de eigenlijke intro van deze historische stadswandeling. Meteen een geslaagde opening in een groenrijk decor , waarna de passage langs “ Le Bois de Boulogne “ en zijn citadel een keurig en rustig vervolg breidden aan onze ontdekking van de Rijselse metropool.

Eens de Deule opnieuw gedwarst opende het historische Rijsel al haar registers. Het monument van de gefusilleerde Rijselnaren zou de eerste vormen van een ganse resem. Dicht aanleunend tegen het episch centrum van het Oude Rijsel , bleven  we vooralsnog zweren bij enkele groenrijke doorsteekjes . Les Quais du Wault , square Ditillieu en square Foch met zijn indrukwekkend ruiterbeeld vormden dan ook een welgekomen verpozing alvorens ons te werpen in de drukte van het Rijselse shopping en uitgangsleven.

La Rue Nationale volledig gehuld in het allooi  van de beurs- en bankwereld liet ons een eerste glimp opvangen van majestueuze Vlaamse gevelgebouwen op het drukke Place du General de Gaulle , daar alwaar het grote reuzenrad als een baken boven de gebouwen uitstak.  We vergaapten ons aan de kleurrijke vitrines fleurig gestoffeerd in de romantische kerstsfeer. Smalle winkelsteegjes gedrapeerd in een waaier van gezelligheid lieten ons wegsmelten in een roes. Mondaine zaken als Cartier , Dolce Cabana , Louis Vuitton , lacoste , Chanel en andere waren hier alom aanwezig. Als kapoenen met grote ogen en wijde mond waren we niet weg te krijgen van de vitrine van de gekende Patisserie Meert. Onder gebracht in een prachtig art-deco gebouw , deden heerlijke taartjes , chocolades en ander snoepgoed ons lekkerbekken , doch alleen het prijskaartje konden we niet echt aan …
Zodat we het hazenpad maar kozen. Het bleef een best onderhouden tochtje … waarna enkele historische gebouwen hierna de revue passeerden . Het gedrocht van de ‘ Kathedraal Notre Dame de la Treille ‘ kon ons van buitenaf niet echt bekoren.  Doch van binnen was het een pareltje van diverse kunststijlen die simultaan naast elkaar waren opgenomen, niet verwonderlijk als men weet dat de bouw begonnen in 1856 pas werd afgewerkt in 1999. Het ‘ Hospice Comtesse ‘ daarentegen is wel een pareltje. Het godshuis opgericht in de 13de eeuw door gravin Jeanne de Flandres herbergt dan ook een collectie van unieke kunstwerken.
Hierna mochten we ons terug gaan begeven tussen de drukte van koopgrage dagjesmensen. Uitzonderlijk ook veel Vlamingen zowaar , die met de komende feestdagen in het verschiet een dagje shopping best wel zagen zitten. Ondertussen flaneerden we tussen sierlijke historische gebouwen. De ‘ rue du Peuple Belge ‘ wist te bekoren met het justitiepaleis , terwijl de Gentpoort uit 1620 in de Rue de Gand duidelijk liet merken dat de Rijselnaars zich nog best ‘ Vlaming ‘ voelen al spreken ze geen jota Vlaams meer.
De Rue des Chats Bossus mag dan uitpeulen van heerlijke eethuisjes en winkels. Maar the place to be blijft ongetwijfeld ‘ A l’Huitrière ‘ een gerenommeerd vis- & schelpdierenhuis in art-deco stijl uit 1928. Wie een bord lekkere cruditées  wenst dient er ook een gepeperd prijsje voor te betalen.
Dit alles was nog maar een voorsmaakje daar nu ‘ het hartje van le Vieux Lille of le coeur des Flandres ‘  tot ons werd opgenomen. De kamer van Koophandel , het belfort uit 1910 , les maisons de Beauregard met typische architectuur uit het einde van de 16de eeuw , het gebouw van “ La Voix du Nord ‘ , de oude beurs en de opera wisten ons onder te dompelen in een smeltkroes van diverse stijlen .
De pleiade van monumenten hadden we nu zowat achter de rug  , doch alvorens een einde te gaan breien aan de eerste lus  wachtte ons nog een doortrekje langs  het paleis van Schone Kunsten en de Opéra Sébastopol.   In de annexen van  “ la salle deGymnase ‘’ was het ondertussen reeds een drukte van jewelste.  Wie halfweg was werd er immers vergast met een overvloed aan heerlijke cakes en een gratis drankje.  Het was dan ook aanschuiven voor een warm wijntje , een tasje soep of koffie …
Ons buikje vol wachtte nu immers een tweede onderonsje die de deelnemers meer langs het zogenaamde ‘ nieuwe ‘ Rijsel diende te brengen.  De tocht liet ons dan ook verder borrelen meteen omhuld door de Hospice de l’Hermitage , la Porte de Paris (een eerbetoon aan de Zonnekoning ) en de contouren van het Rijselse stadhuis en nieuwe belfort.  Kortstondig mochten we nog eventjes aanleunen tegen het historische centrum van Rijsel , waarna zich reeds aan de skyline het Europese Lille onthulde. Lille Porte de l’Europe met zijn immens winkelcentrum Euralille en het meest moderne metro & TGV station ‘ Lille Europe ‘ werden nu voor onze voeten geschoven. Midden de square verfraaide een sobere buste van wijlen président François Mitterand het geheel , terwijl ‘ Le Bouquet de Tulipe ‘ van de Japanse kunstenares Yogoi Kusama , Rijsel herinnerde als cultuurstad 2004.


Als afsluit wist een rustigere strook van le Parc St Hubert en la Porte de Roubaix (1620) ons terug te dompelen in de nocturne van de kerstdagen en het einde van een openbarende en geslaagde verkenning van ‘ le Capitale des Flamands ‘.
De zaal was ondertussen vol gelopen met een allegaartje van tevreden wandelaars , veelal afkomstig uit het naburige Picardië , de Somme of de streek van Dunkerque , Boulogne.  Doch tussen de meute van om en bij de 2000 deelnemers mochten we ook de Heuvellandstappers en Buitenbeentjes Landegem waarnemen  die hier aanwezig waren met de bus.  
Hopelijk hebben ook zij genoten van Lille Lumière 2007 en zien we reeds uit naar een volgende editie.

Bekijk het volledige fotoboek

17:06 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

SLECHT WEER SPELBREKER TIJDENS GENT BY NIGHT

gENT BY nIGHT

fLORASTAPPERS gENT

04 DECEMBER 2007

Met start en aankomst in de Gentse Campus Rabot organiseerden de Florastappers Gent zaterdag laatstleden hun Ghent by Night in.  De weersomstandigheden vielen evenwel flink tegen , regen en wind verstoorden immers de wandelpret die de deelnemers moest brengen langs de feeëriekste  hoekjes van Gent.


Toch namen zo’n 1800 stappers uit alle hoeken van ons land en ook uit Nederland deel , ze hadden dan ook de keuze uit drie afstanden gaande van 6 tot 12 km.

Het was de zogenaamde Rabot of drie torrekens die ons meteen op sleeptouw nam , waarbij voorlopig de schitterende getuigen van het historische Gent nog veraf bleven , toen enkele nauwe donkere steegjes  ter hoogte van het Prinsenhof ons lieten opvangen in de vertedering van de medische wereld met de ziekenhuiscampus van Sint Lucas , Sint Vincentius en de Volkskliniek.  Toevallig het decor tijdens de generiek van de populaire Gentse tv-reeks ‘ Flikken ‘.

Reeds van ver weerspiegelde zich het robuuste Gravenkasteel aan de horizon . Van grafelijke residentie tot katoenspinnerij , van kleine versterking tot imposant kasteel , van machtssymbool tot toeristische trekpleister kende het Gravensteen een bewogen geschiedenis.  Het zou ons brengen ter hoogte van het Sint-Veerleplein en zijn oude vismijn, waarna we werden ondergedompeld in een doolhof van steegjes en één van Gents oudste wijken het Patershol. In de  17de en 18de eeuw was het de verblijfplaats van magistraten , maar toen de fabrieken zich hingen vestigen buiten de Gentse stadsrand  werd het Patershol het straatbeeld van de minstbedeelden.  De wijk van kroegen , vechtersbazen , bordelen en lanterfanters is er gelukkig reeds lang verdwenen . Zodat de gezelligheid van de sierlijke oude huisjes tegenwoordig wordt opgenomen door heel wat restaurateurs en de heerlijke geuren van allerhande culinaire hoogstandjes ons lieten weg deinen in de richting van de Vrijdagsmarkt met zijn Toreken (het gildehuis van de huidevetters) en haar robuust Jacob van Artevelde standbeeld.


Hierna kreeg de wandeling een andere wending , toen we  vanop de Nieuwbrugkaai , de Veerkaai en tussen de donkere contouren van een dreigende hemel,  een enig beeld verkregen op de verende verlichte bootjes en de kleurig verlichte Sint Baafs. Daar alwaar Gent ontstond , toen éné Sint-Amandus in de eerste helft van de zevende eeuw op de samenvloeiing van Schelde en Leie een kerk en abdij bouwde die bekend stond als de ‘ Ganda ‘. Waarna we mochten afdwalen langs de boorden van de Reep en ter hoogte van het Geeraard de Duivelsteen gebouw (een burcht uit de 13de eeuw) halverwege een ruime rust treffen in de Sint-Bavo.

Via het Sint-Annaplein en de gelijknamige Sint Annakerk bleven we echter alsnog de buitenrand van Gent volgen , het stukje van de 12 km die ons richting de Zuid en vermoedelijk de Sint-Pietersabdij moest brengen  hadden we allang opgeheven . Zodat we geschoren onder moeders paraplu de kant opschoven van de Vooruit en de Koninklijke Opera die met een immense verlichte kerstkrans  menig wist te imponeren.

Nu pas zette de historische stad Gent al zijn registers open , vooreerst met de St-Jacobs en wat later met de Sint Baafskathedraal , de Sint Niklaaskerk , prachtige patriciërswoningen en de verlichte belforttoren en Lakenhalle. Allen schitterende getuigen van een roemrijk verleden , prachtig badend in het licht van de kerstversiering en een jammerlijk volledig verwaterde kerstmarkt.

Via de overdekte ijspiste bogen we verder af van het centrum , waarbij een laatste glimp op een resem verlichte blikvangers die de donkere  hemel afbakende niet kon ontbreken. De Graslei voerde ons hierna naar de Groentenmarkt. Meteen viel ons oog op de ingetogenheid van het schattige Galgenhuisje (het oudste en kleinste caféetje van Gent) doch ook de middeleeuwse overdekte vleeshalle , met gildenhuis en slagerskapel ( het Groot Vleeshuis). Tegen de zuidgevel leunen er de penshuizekes (1542), daar alwaar de arme mensen de beulingen van de geslachte dieren konden kopen .

Waarna de Leie , Gent middendoor snijdend , ons nu verder op sleeptouw nam in de richting van de Sint Michielskerk en het vroegere dominicanenklooster van het Pand. Hierna zorgden wat donkere en grimmige steegjes vol graffiti ervoor dat we verder afweken van het “ bruisende “ Gentse stadsleven en we met de sereniteit van het voormalig Sint Elisabeth begijnhof een einde mochten gaan breien aan deze jammerlijk verwaterde stadswandeling.


Gelukkig heerste in de zaal een drukte van jewelste , een allegaartje van Vlaamse en Hollandse tevreden dialecten spreidde zich tentoon.  Een indringende geurende wafelbak had menig aantrek bij de hongerige deelnemers , terwijl anderen zich tegoed deden aan iets sterker aan de hand van een Gulden Draak of Augustijntje.

Het slechte weer kon bij menig duidelijk de pret niet deren , zodat deze natte Gent by Night alsnog uitgroeide tot een waar wandelfeest  getekend Florastappers Gent.

Bekijk het volledige fotoboek

17:03 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

BETOVERENDE HERFSTRITMES KLEUREN ZONIENWOUDTOCHT ...

 Zoniënwoudtocht

ijsetrippers
Ijsetrippers Overijse

25 november 2007

 

De Zuidrand van Brussel is rijk voorzien van groen en daar profiteert de wandelclub Ijsetrippers uit Overijse maar al te graag van , door eens op het jaar een kanjer van een tocht op het wandelmenu te plaatsen , met name de Zoniënwoudwandeltocht.

Temperaturen tegen het vriespunt aan maakten in feite van deze herfstklassieker een vroege winterwandeling , maar dit kon ons en blijkbaar ook vele andere wandelaars niet afschrikken om af te zakken naar Hoeilaart. Bij onze aankomst rond de klok van negen was het reeds gezellig druk in en rond de inschrijfzaal. Niet verwonderlijk wanneer men samen toekomt met een  meute autocars komende uit gans België. Uit de training- en wandelpakken konden we er zowaar ook enkele West- & Oost-Vlaamse wandelclubs uitpikken met name de Moedige Wandelaars uit Beernem , de Toebakstappers uit Wervik en de Zilverdistels uit Dendermonde. Meteen redenen genoeg om her en der een praatje te slaan , alvorens ons feitelijk op de omlopen te gaan begeven.

Overijse 1 Overijse 2 Overijse 3
 

 

Na wat inleidende best te pruimen schermutselingen langs het stevig klimmend druivendorp, zorgde het Jan van Ruisbroeckpark met haar statig neogotische gemeentehuis voor de eigenlijke intro van deze tocht , waarbij de natuur vanaf nu nooit meer veraf zou zijn …Want nu werden we via het Hazendalwandelpad resoluut losgelaten op de majestueuze bospaden van het Zonïenwoud. De afgevallen bladeren ritselden vrolijk onder onze wandelsloffen , terwijl het prachtig herfstpalet nog des te meer schitterde onder de nevelslierten , die kleurrijk contrasteerden met de zwarte , kaarsrechte beukenstammen en dreven die als statige zuilen aan het hemelgewelf schenen te schragen.

Menig kabouterhuisje piepte tussen het groen van enkele varens of mos door , waarbij de regendauw net als parels glinsterden. En toen een voetgangersbruggetje ons onder de Brusselse ring bracht veranderde het Zoniënwoud in een grillig reliëf , waarbij de op- en neergaande smalle wandelpaadjes langs een kronkelende lege beek ons maar bleven bekoren. We raakten maar niet uitgekeken op de rijke verscheidenheid van dit prachtig woud , waarbij om de hoek of andere dreef , telkens een nieuw subliem natuurbeeld opdook. Dat dit een heerlijk stukje wandelen was dat ons uiteindelijk na 9 km afleverde in een school aan de bosrand van Auderghem , zal menig met mij ééns zijn

Overijse 1 Overijse 2 Overijse 3

Ondertussen bevonden we ons reeds na de rust in de Drijborrenvallei , alwaar ook nu weer een resem van schitterende bospaden en enkele oude karakteristieke kasseiwegels de bovenhand haalden. Het viel ons tevens op dat niettegenstaande de frisse temperaturen ook menig gelegenheidswandelaar , mountainbiker en jogger deze heerlijke groene long van Brussel weet te vinden. En nadat we nog eventjes onder de brug van de autoweg gedoken waren , werd het boslandschap nu grotendeels beheerst door rechtlijnige bosdreven in de beurt van de welgekende Welriekende. Uiteindelijk belandden we aan de bosrand waar enkele dorpswegels ons Jezus-Eik binnenloodsten. De hoofdstraat wordt er gedomineerd door het fraaie barokke bedevaartkerkje. Na de controle mochten we nu heel eventjes huisjes kijken , maar het eerste kerkwegeltje geprangd tussen twee schitterende villa’s liet ons alweer het Zoniënwoud induiken. Als ik het goed heb mochten we nu samen al keuvelend genieten van het beschermde Kapucijnenbos , waarbij het in 1902 aangelegd Arboretum van Tervuren werd aangelegd. Onze bospaden werden iets opener en tussen de bomen door konden we ons nu ook af en toe eens vergapen op enkele graspaden of de glimmende spiegel van een fraaie vijver. De fraaie Blankedelle vallei zorgde dat we het hoofdstuk Zoniënwoud ook definitief mochten afsluiten. We mochten nu kennismaken met een opener zicht op het heuvelachtige landschap van de Ijse-vallei. Vanop een hoogte kregen we nog een mooi zicht op het karakteristieke Sint-Clemenskerk , waarna we met een steile duik terug de richting uitkozen van Hoeilaart. Enkele laatste dorpswegels , lieten ons nog even zien dat dit dorpje ooit de naam ‘ Glazen Dorp ‘ mocht dragen. Vele van de druivenserres liggen er nu jammer genoeg bekommerd bij wegens economische moeilijkheden. Maar de betovering die uitgaat van de Brabantse druif zal blijven bekoren , net als de Zoniënwoudwandeltocht trouwens , die ons vandaag in alle opzichten wist te boeien met een schitterende natuurwandeling van de hand van Wilfried Rogier en zijn ganse meute Ijsetrippers.

Bekijk het volledige fotoboek.

16:58 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-12-07

IN DE VOETSPOREN DER 7 mijlstappers ...

8° Hoeventocht

7 mijlstappers Moorsele

24 november 2007 

Het Zuid –Westvlaamse Wevelgem , het mekka van de wielerklassieker Gent-Wevelgem , stond zaterdag 24 november ll. voor één keer in het teken van de wandelsport.  De 7 mijl-stappers Moorsele hielden er immers reeds voor de achtste maal hun Hoeventocht.

Wevelgem 1 Waregem 2 Waregem 3

Een rustige herfstwandeling die de stappers voornamelijk moest brengen langs de landelijkheid van de Leievallei en haar vlasverleden.  

Een  nukkige koude windregen voorspelde aanvankelijk niet veel goeds toen de deelnemers in het zog van het pittoreske kerkje en ter hoogte van een oorlogsmonument opgedragen aan de  gesneuvelde bemanning van drie eskadronlieden  meteen de landelijkheid van de Posthoornhoek werden ingedropt via een wel zeer smeuïg brokkenpad.  Een vlak landschap van Leiemeersen verhemelde zich met de horizon , waarna het jaagpad langs de meanders van de ‘ Golden River ‘ nu enige tijd onze metgezel zou vormen in de richting van die andere vlassersgemeente Lauwe.

Ondertussen bracht warempel een piepend herfstzonnetje nog meer kleur aan de wandeling , waarbij de contouren van statige populieren zich duidelijk weerspiegelden in het roerloze water, dat enkel op zijn beurt werd doorbroken door de passage van een binnenwaterschip.  Overtuigd kozen we nu de richting uit van de heilige restanten der Guldenbergabdij.  In de nabijheid van de Leie werd alhier tussen 1242 en 1261 een cisterciënzerinnenklooster opgetrokken, waarbij enkel nog de voormalige kloosterhoeve en monumentale westelijke poort te bezichtigen zijn.

Het was dan ook het toepasselijke Guldenbergwandelpad dat de stappers op sleeptouw nam langs enkele verrassende paden van de Wevelgemse Groene gordel , de sportterreinen en de vernieuwde parkbegraafplaats op zoek naar een eerste rust in basisschool ‘ de Regenboog ‘ .

Lang duurde het niet voordat we terug het landelijke herfstlandschap werden opgestuurd van Moorsele. Niettegenstaande de aanwezigheid van de drukke verkeerswisselaar en intervalwegen der E17 , wisten de 7 mijlstappers ons  blijven te bekoren met een mix aan onverharde paden alwaar wel hier en daar een typische vlashoeve het landschap meer cachet gaf.  Het zou ons tenslotte loodsen naar de Witte Molen van Moorsele , in de volksmond  ‘ in den groten macht molen ‘ genaamd , alwaar in de romp van deze mooie stenen stellingmolen een tweede rustpauze was voorzien.


Wevelgem 4 Waregem 5 Waregem 6

Meteen een leuk intermezzo , alvorens de terugweg aan te vatten en we enige tijd mochten gaan flirten met de grens tussen Menen en Wevelgem alwaar ons oog viel op het 'Deutscher Soldatenfriedhof 1914-18'. Op dit kerkhof liggen 47.864 Duitse militairen begraven. Temidden van het plantsoen staat een achthoekig mausoleum als herdenkingskapel. Omgeven door eiken, kastanjebomen, rododendrons en ligusters is deze sobere begraafplaats een indrukwekkende oase van rust en bezinning.

En van een rust gesproken , ietwat verder werden we door de 7mijlstappers vergast op een verkwikkend warm kruidenwijntje. Met blozende kaakjes werd dan ook via enkele stapsteentjes een einde gemaakt  aan deze verrassende hoeventocht .

In de start- & aankomstzaal heerste een drukte van jewelste van komende en gaande wandelaars. Smoezelende stappers deden zich te goed aan geurende pannenkoeken of nipten van een glaasje Picon . Niet anders dan blije gezichten dus onder de bestuursleden van de 7 mijlstappers die voor hun tomeloze inzet werden beloond met om en bij de 1000 deelnemers.

MEER FOTO's >>

21:21 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ZEDELGEMSE WANDELCLUB JAAGT " CLAYSONTOCHT " NIEUW LEVEN IN ...

SINT ELOOISTOCHT

WK VIER OP EEN RIJ GROOT-ZEDELGEM

17 NOVEMBER 2007

Een ontluikend berijmd landschap  zou de voorbode gaan betekenen van een schitterende late herfstdag. Meteen mooie vooruitzichten en  een reden te meer om onze horizon nog eens te richten naar Zedelgem , een industriële gemeente binnen het Brugse Ommeland.

Zedelgem 1 Zedelgem 2 Zedelgem 3

De wandelclub Vier op één Rij heeft er immers zijn roots en hield er vanuit de ruime sporthal Groene Meersen haar Sint-Elooitocht.  Binnen het wandeljargon al jarenlang  een ware wandelklassieker , vooral gekend onder de noemer van Claysontocht of Sperry New Holland tocht. Destijds ingericht door  wandelclub Sint Elooi Zedelgem, gaat de naam van de tocht terug naar de patroonheilige van onder meer de smeden en metaalbewerkers . Toen de vereniging het vorig jaar voor bekeken hield , nam de Zedelgemse wandelclub Vier op één rij , de uitdaging en de organisatie op zich. Met succes trouwens , want ze schotelden ons een groenrijke wandeltocht voor doorspekt met heel wat private doorsteekjes.
Het was dan ook in de schaduw van de sportterreinen dat de wandeling al vlug de bedding van een oude militaire spoorweg opzocht.  Onlangs omgetoverd tot  de  Vloethemzate  belandden we in de rust van een erg landelijke omgeving , waarbij de zon warempel een schitterende goudgele nevel over het herfstlandschap verspreidde.   Eventjes moest de drukke weg Brugge –Torhout gevolgd worden , maar ter hoogte van de domein Ter Loo (een centrum voor bezinning en vorming) werden we begeleid door talloze sfeervolle najaarsbeelden dat grotendeels overheerst werd door uitgestrekte meersen , knoestige knotwilgen , statige hoge populierendreven en idyllische boerderijtjes.
Via enkele goed onderhoudende wegels kregen we al vlug in het oog dat we aan het flirten waren met de dorpskernen van het gehucht Pierlapont en het landelijke Loppem.  We volgden nu reeds geruime tijd het Sint-Maartensveldpad , dat ons via een groene kronkel door een riante villawijk en de dorpskern van Loppem bracht naar een centrale  rustpost.
Kort hierna stuurde een stevig aangestampt natuurpad in het zog van ‘ het meer van Loppem ‘ ons terug naar wat landelijkere oorden , waar een stel rustige en gezellige wegjes ons een mooi zicht gunden op de winterse akkers en het rijkelijk aanwezige groen dat overal opdook.  Een verend brokkenpad geprangd tussen de prikkeldraad zou de aanzet betekenen van een verbluffend mooi tussenstuk.  Reeds van ver weerspiegelden de contouren van de Priorij van Bethanie zich aan de horizon.  Het klooster gesticht in 1901 en verwant aan de Benedictijnse Congregatie van Maria liet ons genieten van een enig stukje privé , die we langs een bevallig poortje mochten betreden.  En nog was de kous niet af toen een groen pad dat de herfstbladeren feestelijk onder onze voeten lieten ritselen , ons in de richting van de Abdijdreef en het bosrijke domein van de abdij van Zevenkerken stuurde.  
Een weelderig dreef die ons tussen rijen indrukwekkende bomen liet oprukken bracht ons alras voorbij de in 1910 ingezegende abdijkerk. De abdij herbergt dan ook een prestigieuze school , waar onder meer onze koning en prinses hun studies tot een goed einde zouden hebben gebracht.
We vervolgden onze weg verder door het privé gedeelte van dit domein , en nadat we via een ijzeren poort de laatste bomen achter ons hadden gelaten , stuurde een landelijke weg ons weer terug in de richting van Zedelgem.  De langere afstanden hadden ondertussen reeds afgezwenkt naar Snellegem , terwijl wij in zog van het pittoreske Romaanse Sint-Laurentiuskerkje andermaal mochten rusten.

 

Zedelgem 4  Zedelgem 5

Nog een tweetal kilometers scheidden ons van de aankomst. Een aanloopstuk dat werd opgevuld met een attractieve smeuïge kronkel rond de oude Molenweg en de romp van de Lievensmolen . Het wandelpad bracht ons uiteindelijk weer in de aanpalende woonwijk van de Groene Meersen.  Waarbij het einde van een schitterende herfstwandeling er zat aan te komen …

MEER FOTO's >>

21:18 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

VLAANDEREN WANDELT IN PASSENDALE ...

TO THE PASSCHENDAELE ROAD ...

11 november 2007 - Drevetrotters Zonnebeke

Het dorpje van Passendale vormde tijdens de eerste wereldoorlog ongetwijfeld het tafereel één der bloedigste en gruwelijkste oorlogsveldslagen aller tijden.  Men schrijft zelfs als een hel van modder , bloed en vuur , waarbij de strijd duurde van 04 oktober tot 06 november 1917.  In een tijdspanne van een maand werden hier meer dan 400.000 militairen buiten gevecht gesteld voor een terreinwinst van amper enkele kilometers.
 Het is dan ook precies 90 jaar geleden dat “ The Battle of Passchendaele “  zijn wonden likte.  Meteen voor de Drevetrotters uit Zonnebeke een reden te meer om in het kader van  de wapenstilstand en vooral ‘ Vlaanderen wandelt ‘een hommage te richten aan de Canadese bevrijders.  En hoe konden ze  beter dan  hun organisatie te noemen  naar ‘ To the Passchendaele road  ‘  : de legendarische route die de geallieerden gebruikten richting de hel van Passendale.

Passendale 1 Passendale 2 Passendale 3

Waarbij smalle , slingerende wandelwegjes doordrongen met een geur van prei , bloemkool en selder werden aangedaan , alsook heel wat aandacht werd geschonken aan het  oorlogsverleden. In de schaduw van de Sint-Audemaruskerk , konden de deelnemers een fototentoonstelling van hedendaagse landschapstaferelen in het kader van ‘ the Battle ‘ meepikken.  Waarna het kaasdorpje van Passendale sierlijk versierd met Canadese vlaggen, de deelnemers dropte in de licht heuvellende landelijkheid op weg naar Tyne Cot Cemetery , de grootste Britse begraafplaats op het vasteland.  In de foyer van het bezoekerscentrum alwaar de geschiedenis en de betekenis van de begraafplaats centraal staan konden de stappers er terecht voor een deugddoende aangebodene koffie.  Terwijl in de nabijheid van het begraafplaatsdomein alles in gereedheid werd gebracht voor een herdenking en huldiging.

Passendale 4 Passendale 5

De deelnemers belandden er zowaar in een intens levensverhaal van de Britse & geallieerde soldaten op weg naar ‘ the Bloody Fields of Flandres ‘, waarbij de oude spoorweglijn Ieper-Roeselare nu geruime tijd de leidraad zou gaan vormen van het wandelverhaal.  Omgetoverd tot een idyllisch fleurig wandel- & fietspad met didactisch materiaal omtrent de slag van Passendale , vormde deze spoorweg een cruciaal hoogtepunt in de oorlogsgeschiedenis.
Vandaag is het landschap herschapen in een groenrijk en vredig toneel , waarbij de wandelwegen zich glooiend voortbewegen in de richting van het kaasdorpje Passendale en wel hier en daar een kruisje of gedenkplaat aan ‘ the Great War ‘ gedenkt.  De hoogte van ’s Graventafel & de Canadian Memorial , een gedenkzuil op de heuvel van “Crest Farm”  die herinnert aan de gesneuvelde Canadezen van de Eerste & Tweede divisie tijdens de inname van Passendale, zouden de laatste  wapenfeiten van de dag gaan betekenen.

Passendale 6 Passendale 7

Waarna de deelnemers zich verenigden in het cultureel centrum van Passendale , aan de hand van een fijne babbel , een hapje of een drankje .  Na een tocht die duidelijk in het teken stond van de ‘ Grooten Oorlog en de slag om Passendale “

21:15 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

HET AVONTUURLIJKE LANDSCHAPPENTOCHT DOOR DE VLAAMSE ARDENNEN ...

Landschappentocht

Kbg Op Stap Nukerke

2 november 2007

Wanneer je rijkelijk kan tappen uit een onuitputtelijk vat heerlijke natuurlandschappen , dan moet je dit dan ook zonder omwegen doen ….

En dit zullen de mannen achter KBG op stap door Nukerke geweten hebben : we werden er immers getrakteerd op een ferme brok natuur , plezier en avontuur … midden de sublieme Vlaamse Ardennen.

Startend vanuit het parochiezaaltje van het Maarkedaalse gehucht Nukerke , trok de wandeling zich onmiddellijk op gang , toen we het Sint-Antonius abt kerkje van dit piepkleine dorpje links hadden gelaten en meteen een heerlijk deinende wegel werden ingestuurd. Op een zalige manier mochten we kennis maken met de weelde van schitterende landschapsbeelden en onthulde zich een breed uitgespannen, doch mistig beeld  over de glooiende herfstlandschappen der Vlaamse Ardennen.

Een bekoorlijk wegje tilde ons over de bescheiden bult van de Steenbeekdries , waarna de natuur zich weer over ons heen ontfermde met een eerste stukje onverhard langs een spoorweglijn en het verweesd stationnetje van Etikhove.  Heel eventjes mochten we flirten met de behuizing , waarna enkele rustige lintjes asfalt van de Adriaan Brouwersfietsroute ons een enig zicht gaven op de Taaienberg en Bossenaremolen.  Algauw kuierden we verder tussen de braakliggende velden alover schitterende wandelpaden die ons uiteindelijk in het gehucht Holand brachten voor een eerste rust in het plaatselijk basisschooltje.

En ook hierna trok ons wandeltraject zich een golvend spoor door dit enig landschap. Ons oog viel dan ook op de kraakwitte molenromp van Ter hengst , die de omgeving volledig domineerde. Meteen ons volgend stapdoel trouwens , waarbij de oude molen en de bijhorende molenaarswoning zijn omgetoverd tot een prachtig stukje privé woonst.

  

Een gezellig karrenspoor dat we iets verder treffen , zou de aanvang vormen van een weergaloos stukje stappen, waarbij menig stekelige klim ons niet werd weerhouden.

Sappige veldwegen, akker doorsteken en hobbelige brokkenpaden langs de verdorde maïsvelden door schonken ons steeds wisselende gezichten. Een verrassende groene bosdoorsteek zette ons tenslotte af nabij een nieuw brokkenpad

geprangd tussen twee prikkeldraden. Waarna we ons opnieuw mochten klaarmaken voor een weergaloos stukje wandelen waarbij we ogen tekort hadden om van dit speels landschap te genieten : alwaar weiden , akkers , bosjes en stukjes groen alles aan elkaar breidden tot een mooi kunstwerkje.

Het zou ons andermaal afzetten  in het basisschooltje van Holand , waarna een scherpe duik naar beneden en een zoveelste natuurpad ons weer tenvolle liet genieten van deze wandelescapade en de elkaar opvolgende betoveringen van dit rijke Vlaamse Ardennenlandschap. Het kerkje van Nukerke stond alras voor het grijpen, maar de parcoursmeester van dienst , dacht er nog eventjes anders over. En stuurde ons via een laatste stukje onverhard in een ombuigende beweging rond het dorpje alvorens we met volle teugen konden slurpen van een welverdiend ‘ Sloeberke ‘ . 

MEER FOTO's

21:12 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

STAPPEN VOOR HET GOEDE DOEL ... MET PAZOVO

 

 Pazovo-tocht

3 november 2007 

PAZOVO-tocht , een nogal bizarre benaming voor een wandeltocht mij dunkt. Ware het niet dat PAZOVO , een letterwoord is dat staat voor Palliatieve Zorg Voettocht , waarbij de deelnemers hun waardering betonen voor het goede doel en voornamelijk voor de deskundige thuiszorgequipes die patiënten helpen om hen in een vertrouwde omgeving menswaardig te laten sterven.

Ieper 1   Ieper 2  Ieper 3
 

Het was dan ook vanuit het zorg- en wooncentrum Zonnelied in Ieper , dat wij in het zog van West-Vlaams gouverneur  Paul Breyne deelnamen aan deze organisatie , die ons rond het groene hart van de Ieperse kattestad zou brengen.
Ieper weerspiegelt zich dan ook al bijna 90 jaar lang aan de gruwelen die zich hier tijdens de Eerste Wereldoorlog hebben afgespeeld.  Maar wat velen niet weten is dat Ieper en omgeving , zich ook onderdompelt in een rijke natuurlijke verscheidenheid.  Het Esplanadeplein , alwaar we door de mensen van de Christelijke Mutualiteit werden verwelkomt met een appeltje tegen de honger of een flesje water tegen de dorst zou de aanzet betekenen van een heerlijk streepje vestiging wandelen.
We zochten dan ook de brede Majoorgracht op , alwaar we ons poëtisch lieten meedrijven met de schilderachtige hoekjes die deze oude Vaubanvesting te bieden had. Ingetogen treurwilgen in hun uitzonderlijke herfsttooi spiegelden zich koket in het nagenoeg rimpelloze water , terwijl de torens van de Sint-Maartenskathedraal en de Lakenhalle zich gracieus tentoonspreidden aan de horizon. In een uitspringende hoek stond een reiger statig te staren naar een niks vermoedende speelse kolonie kleine visjes, terwijl onder onze wandelsloffen een knapperig  bladerentapijt  gaande van geel , bruin of rood voorbijschoof.
Onder de Ieperse kazematten door en via de nieuwe Vestingsbrug, kregen we hierna een kort stukje van de vestigingsroute voorgeschoteld , kwestie van een eerste controle te gaan opzoeken in het rust- & verzorgingscentrum Sint Jozef.
Ook hierna bleef de organisatie zweren aan de groene long die Ieper rijk is, waarna een stukje van het Hoornwerk ons zou afzetten op de kaarsrechte fietsweg tussen Ieper en Zillebeke, waarbij een betoverend zicht op het fraaie torenwerk van Ieper onze volle aandacht kreeg. Het zou ons brengen aan de boorden van de Zillebekevijver. Doch tot een rondgang van deze kwam het niet , want de pijlen wezen de richting uit van de pracht der ‘ Verdronken Weiden ‘.
Verende en drassige graspaden slingerden zich door dit heerlijk ontwikkelingsgebied en drinkwaterspaarbekken. Het domein werd dan ook ingericht om overstromingen van de stad Ieper te vermijden , waarbij het geheel door de Groendienst van Ieper en de afdeling Natuur werd uitgebouwd tot een enig fauna- en floraparadijs. Vanop de hoge dijkberm konden we vanuit een kijkhut naar hartenlust verstaren aan een overvloed van watervogels en kregen we nog maar eens een fraai zicht op deze groene biotoop en de historische kern van Ypres Salient.
We vervolgden onze lang trek langs de hooilanden en het ogenschijnlijk ‘rommelig ‘ landschap alwaar schapen en runderen in de zomerperiode komen grazen , tot we terug  ter hoogte van de zwevende waterkraan , de Ieperse binnenstad werden ingejaagd via de Leopold III-laan en de imposante Memoriaal van de Menenpoort.  Op de muren van deze historische gedenkplaats  staan dan ook de namen van duizenden en duizenden  vermiste soldaten  gebeiteld , dit voor nooit meer oorlog , never  war again.  
Een stille getuige der gruwelijke Eerste Wereldoorlog , die ons nu gezapig langs de herfstelijk ingekleurde Majoorgracht brengt naar het rust- & verzorgingscentrum Wieltjesgracht voor een tweede rust.
Hierna restte ons nog een tweetal kilometer , waarbij ook nu nog duidelijk de groene kaart werd doorgetrokken met de gelijknamige Wieltjesgracht , waarna enkele nauwe steegjes in en rond het Minneplein meteen het slotstuk vormen van een bovenal genietbare en vrij groenrijke wandeling voor het goede doel !

Ieper 4   Ieper 5

MEER FOTO's >>

21:06 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |