10-08-08

PROVINCIALE WANDELROUTE : GASTHUISBOSSEN

10gasthuisbossen

In de Westhoek verwacht men ongetwijfeld open landschappen en weidse einders op een wandeling. Maar er zijn wel degelijk ook bossen in de regio. Meer zelfs, in deze bossen kun je naar hartelust wandelen.

Ten zuiden van Ieper ligt een heuvelrug die deel uitmaakt van de Ieperboog ' Ypres Salient ' tijdens de Provinciale wandelroute " Gasthuisbossen " wordt juist dit stukje glooiend landschap centraal geplaatst.

De Gasthuisbossen bestaan uit acht verschillende domeinen verspreid over Zillebeke , Zandvoorde en Wijtschate. Tijdens de middeleeuwen waren ze eigendom van de Ieperse Godshuizen en Gasthuizen , in feite de voorloper van het huidige OCMW. Eind 1996 werd 200 ha bos voor 99 jaar in erfpacht genomen door de provincie West-Vlaanderen , zodat de bossen werden opengesteld voor het publiek.

De provinciale wandelroute van 10 km lang, gekenmerkt met haar zeshoekige bordjes leidt door drie van de acht domeinen , met name : De Zwarte Leen , Groenenburg en Zandvoordebos.

WANDELBESCHRIJVING

Meteen loopt het parcours mits enkele draaipoortjes letterlijk door de weilanden van de Zwarte Leen. Gelukkig voor ons houden de runderen eerbiedig afstand van ons de tweevoeter , een bordje wijst erop de dieren niet te doen schrikken en daar houden we ons ook aan.  We bevinden ons in het drassige brongebied van de Vijverbeek & Bassevillebeek, en moeten zo al opletten onze voeten droog te houden of deze niet in de één of andere koeienvlaai te deponeren.

Gelukkig verloopt alles voorbeeldig , waarna een schier van triomfantelijke beukendreven deel uitmakend van de Groenenburg nu hoofdzakelijk de toon vormen van deze wandelroute. Hierbij speelt het zonlicht schijnend met haar kleurpalet over een veelheid van begroeiing.

Ter hoogte van de Oude Zonnebekestraat mogen we zowaar nog eens het bos verlaten voor een doorgronde vettig karrenspoor bezijden de bosrand dat ons de richting uitstuurt van de Everzwijnhoek en het Passendaleveld. Glooiende vergezichten ontvouwen zich over het golvend boslandschap. Ze behoorden ooit toe tot de Canadese sector van de ' Salient of Ypres ' , waarbij de heuvels een naam kregen volgens hun hoogte boven de zeespiegel. Zo liggen de memorials van Hill 60 & Hill 62 hier helemaal niet ver vandaan. Het is duidelijk dat we hier in een gebied wandelen waar in 1914-1918 fel strijd werd gevoerd , als we een overblijfsel van een scrapnel op onze wandelweg treffen.

DSC_0007 - kopie

Een miniscuul stappad geprand tussen de prikkeldraad loodst ons hierna de Godschalkbossen in, een stukje privé domein dat recent door de provincie werd aangekocht en gedeeltelijk opengesteld. Op een open plek treffen we er zowaar een mooi stukje heidegebied. Het wordt beheerd door de Ieperse milieudienst , dat zo een tweetal jaar terug een verstikkende strooisellaag liet weggraven. Bleek dat op deze plaats een eeuwenoude zadenbank van struikheide , brem , tormentil , veldblies en schapezuring nog voldoende levenskrachtig waren. En zie daar de nieuwe heide ontwikkelt zich blijkbaar wonderwel.

Op een rustige manier trokken we door naar de contouren van een stukje Zandvoordebos dat wonderwel werd begroeid met grove en Corsicaanse den. Doch voor het zover was dienden we vooreerst nog een tweede stukje van het glooiend Passendaleveld voor onze rekening te nemen. Een slingerend op een neer verende graswegel gekleurd met een mix van plantjes en frivool fladderende zandoogjes schonk ons een betoverend uitzicht op de donkere ruggen van de Leievallei en het nabijgelegen dorpje van Zandvoorde.

Waarna het in stijgende lijn verder gaat naar het Vijfwegenpunt , het leest het reeds duidelijk in de naam , inderdaad alhier kruisen vijf wegen elkaar midden het 85 ha groot Groenenburg bos.  Blijkbaar voelt de adelaarsvaren er zich opperbest tussen de schaduwrijke en zurige naaldbossen. Uit de vochtige bosgrond stijgen geuren die wij al een hele tijd niet meer geroken hadden en vervaagt het lawaai van een voorbijrazende auto in het gekwetter van menig bosbewoner. Medio augustus onthullen zich heerlijke taferelen van ontluikende paddestoelschimmen de revue.  Zou de wereld dan werkelijk op zijn kop zijn gaan staan ? 

gasthuisbossen
Uiteindelijk voert een laatste karrenspoor ons terug de bewoonde wereld in van Klein-Zillebeke , het start- & eindpunt van een best genietbare en rijkelijke boswandeling. "

DRIE THEMA's

Teneinde van deze Gasthuisbossenwandelroute optimaal te kunnen genieten stelt de provincie West-Vlaanderen een routebrochure voor , waarbij aan de hand van drie thema's diverse aspecten worden aangebracht.

 


In de routebrochure zijn 3 thema's uitgewerkt.
Een eerste kaderstukje handelt over het ontstaan van de Ieperboog, een 45 tot 63 m-hoge, langgerekte heuvelrug, die zich uitstrekt van Wijtschate over Zillebeke tot voorbij Passendale. 1 à 2 miljoen jaar geleden ontstond die heuvelkam als een brede riviermonding in zee.
De Ieperboog vormt meteen ook de waterscheidingslijn tussen het IJzer- en het Leiebekken.

Een tweede thema brengt ons bij de Gasthuisbossen zelf. Die werden tijdens de middeleeuwen eigendom van de Ieperse 'Godshuizen' en 'Gasthuizen'. Daardoor ontsnapten ze tijdens het Franse Bewind aan onteigeningen en ontginning. De tornado van WOI vernietigde echter alles.
Na de oorlog werd beslist enkel die gebieden te herbebossen die ook voor 'den Grooten Oorlog' bebost waren. Eind 1996 werd 200 ha bos voor 99 jaar in erfpacht genomen door de provincie West-Vlaanderen.

Een derde thema heeft het over de unieke fauna en flora. Het voorkomen van een ruim aantal vogelsoorten schenkt aan de Gasthuisbossen een duidelijke natuurwaarde. Maar de voorbije decennia werden ook ree en vos hier vaste bewoners. De grove den en de Corsicaanse den komen het meest voor. De Corsicaanse heeft een bovenstam die oranje kleurt. Rond 1985 begon een systematische omzetting van naaldhout naar streekeigen loofhout, vooral zomereik.

09:45 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hey Ik wens jullie nog een fijne zondag.

Gepost door: martin | 10-08-08

De commentaren zijn gesloten.