10-09-08

ELFBERGENTOCHT KIEST RESOLUUT VOOR DE CASTBERG

De Elfbergentocht van Pwc Heuvellandstappers staat in wandelmiddens bekent als één der absolute pronkstukken van de wandelsport in Vlaanderen. Ook nu weer zou de parkoersmaker van dienst ons verrassen met een  ongemeen rijke keus aan natuurpaden die hij wist aan één te rijgen langs de schitterende glooiende landschapsbeelden van het West-Vlaamse en Franse Heuvelland.


IMG_3981 - kopie IMG_3983 - kopie IMG_3991 - kopie

De helse stortbuien van de voorbije nacht hadden er ons wijselijk attent op gemaakt dat deze Elfbergentocht anno 2008 terug enkele heroïsche modderstroken in zich zou houden ,  zodat we maar wijselijk in de vroege ochtend verkozen het wat rustiger aan te doen en de 26 kilometers voor ons te nemen.  Ook bij de organisatoren had het in laatste instantie wat voor kopzorgen gezorgd , zodat mits enkele kleine aanpassingen deze Elfbergentocht niks van zijn kwaliteit zou dienen in te leveren.

Met start vanuit het pittoreske dorpje Westouter tekenden de silhouetten van de heuveltjes zich reeds duidelijk af in het vlakke landschap. En het duurde dan ook niet lang toen we de pittoreske dorpskern en het kleine Sint-Eliugiuskerkje achter ons hadden gelaten en een eerste avontuurlijk wandelpad voor onze voeten werden gestrooid richting de Hille.

Meteen de beproeving van een reeks hellingen die zouden volgen , al moeten we zeggen dat de Hille met zijn 70 meters weliswaar een leuke intro zou gaan betekenen. Een gezellig op- en neergaand asfaltwegje waarlangs menig bedehuisje was neergepoot wees er ons duidelijk op dat we dit jaar de richting van Frans-Vlaanderen en de platte bult van de Catsberg zouden opgaan.  Maar hiervoor was het weliswaar nog te vroeg , want via de imposante Vitsemolenhoeve en de Pudefort mochten we erlangs  nog wat flirten met de Frans-Belgische schreve, alvorens via een grenspaal uit 1821 definitief Frankrijk binnen te loodsen.

Het zou de inzet gaan worden van een ware pleiade van schitterende karrensporen en wegels die ons tussen de velden door telkens maar weer adembenemende zichten gunde op de karakteristieke contouren van het Heuvelland en de dorpjes van Boeschepe en Berthen.  In één trek gunde de parcoursmeester ons immers alle facetten die het prachtige glooiend landschap van Heuvelland te bieden had , fenomenaal kon het immers genoemd worden.

Ondertussen  hadden we de flanken van de 112 meters hoge Kokereelberg reeds verteerd , een heuvel van derde categorie maar toch goed genoeg om eventjes een tandje bij te zetten en vooral de prachtige beelden op het Oud-Vlaams stadje van Bailleul (Belle) en het achterland van Picardie tot ons te nemen.  Waarna een gedegen veldwegel ons tenslotte afzette in Berthen voor een eerste controle in het toepasselijke Rust’hof.

Het was duidelijk dat na de controle de Heuvellandstappers de kaart hadden uitgekozen van de Catsberg.  Breed en gedrongen met zijn trappistenabdij en rode tv-mast bovenop de berg zou hij nu enkele uren ons gezichtsbeeld gaan bepalen. Een resem van bolle en holle wegels behaagd met hagen , houtkanten , bomenrijen en straatnaambordjes als Cappelstraete , Yperstraete en Vlaeminckstraete vertelden ons dat in dit hoekje van Frans-Vlaanderen het Vlaams nog duidelijk aanwezig is.  We bleven weliswaar wat op onze honger zitten toen de beklimming van de Catsberg net aan de voet ervan uitbleef en we na tal van heerlijke omzwervingen op de flanken van deze en ‘ le sentier autour du Monastère ‘  een tweede maal belandden in de rustpost van Berthen.

We zijn ondertussen reeds ruim halfweg , waarna een geoogst stoppelveld ons geruime tijd op sleeptouw neemt over de diverse heuvelruggen en we achter ons nog een laatste zicht op de Catsberg nemen.  De ellenlange veldweg die we volgen zou de aanval gaan inzetten op de Zwarte Berg zo dachten we.  Doch bijna “ puffend “ boven met een feestelijk zicht op de contouren van het Heuvelland maken we rechtsomkeer en duiken naar beneden richting Berthen en le Purgatoire.   Juist , het vagevuur komt eraan !

Een imposant brokkenpad ‘ impasse de Bowland ‘ , gelukkig bewaakt door het kapelletje ter ere van Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen en ditmaal kurkdroog , zet ons klaar voor een tweede aanval op de Zwarte Berg en het park van Marguerite Yourcenar.  


IMG_4007 - kopie IMG_4018 - kopie IMG_4010 - kopie

Het laat ons uitdeinen op de flanken van de Zwarte berg en enkele imposante zichten op de hoppevallei van Poperinge , alvorens de  laatste en obligate buitenrust te treffen in het domein zelf. Pas echt spectaculair werd het , toen we ons door het bos een weg zochten op de kruin van de Zwarte Berg . De wandeling vond onmiddellijk zijn avontuurlijke aard terug om ons over en tussen de vele glooiingen door op te maken voor een raid op de Zwarte & Vidaigneberg. Via een nauwe doorgang aan de voet van de berg wrongen we ons de hoogte in om rakelings langs de ‘ Camping du Mont Noir ‘ te scheren en warempel onverwachts uit te mondden in de nabijheid van de Heuvellandse kabellift en het drukkere en befaamde uitgangsdecor  van de Mont Noir.

Het grootste klim- en klauterwerk hadden we nu wel duidelijk achter de rug. Er volgde nog een weergaloos wandelpad doorheen de visvijvers van de Ponderosa tot we in de diepte alras het schattige Sint-Eligiuskerkje van Westouter zagen schitteren.  Meteen het richtpunt om via enkele rustige boerenwegels uit te bollen en deze succulente Elfbergentocht feestelijk af te ronden met een verfrissende Keizer Karel.

Neem eveneens een kijkje naar de bijhorende fotoreportage

11:38 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.